Na samym początku zawsze zachęcam do zakupienia niezbędnego minimum, ponieważ każdy pies ma swoje preferencje i warto obserwować, co go interesuje, które posiłki chętniej wybiera, którymi zabawkami częściej się bawi. Przebodźcowanie zwierzęcia wszelkimi dostępnymi gadżetami do zabawy nikomu nie przyniesie korzyści.
W zamian za to warto skupić się na zaspokojeniu podstawowych potrzeb nowego pupila.

Pierwsza wyprawka Twojego psa

Miseczki

Zanim przejdziemy do wyboru odpowiedniego pokarmu, powinniśmy zastanowić się nad doborem miseczek. Minimum potrzebne są 2 sztuki. Nieodłączne pytanie odnośnie psich talerzyków – ceramiczne, metalowe, czy plastikowe? Wybór jest ogromny, a każdy rodzaj ma swoich zwolenników, jak i przeciwników. Miski ceramiczne wyróżniają się na tle innych wysoką jakością wykonania oraz ciężkością. Jedzenie z nich jest dla zwierząt bardzo komfortowe, gdyż naczynie nie przesuwa się w każdą stronę. Dodatkowo, można je myć w zmywarce. Jedyny, poważny minus – mogą ulec zniszczeniu, gdy niefortunnie wypadną Nam z rąk. Miseczki metalowe są dużo lżejsze, praktycznie niezniszczalne. Poprzez swoje właściwości, szczególnie przy rasach dużych, mogą sprawiać problemy podczas jedzenia – bardzo łatwo je przesunąć. Ratunkiem, mogą okazać się naczynia wykończone antypoślizgową gumą lub silikonowe maty. Miseczki plastikowe są najlżejsze z całego zestawienia, dodatkowo łatwo się rysują. Oprócz dyskomfortu podczas jedzenia, ze względu na swoją wagę, w nieestetycznych zarysowaniach mogą zostawać resztki jedzenia – pożywka dla bakterii.

Jedzenie i przysmaki

Pierwsza, podstawowa potrzeba zwierząt – zapewnienie jedzenia i picia ;). O sposobie żywienia można by dyskutować godzinami, jednak nie ulega wątpliwości, że Twój pupil powinien mieć zapewniony odpowiedni do swojego wieku i potrzeb pokarm. Przede wszystkim stawiaj na wysoką jakość jedzenia – bogate w odpowiednie składniki mineralne i witaminy. Bez zbędnych dodatków i „zapychaczy”. Dodatkowo, nieodłącznym elementem psiej diety są różnego rodzaju przekąski/gryzaki. Tak jak w przypadku karmy – warto kierować się składem danego produktu. Gryzaki, przekąski do żucia oprócz tego, że „zajmują” zwierzę na jakiś czas, dostarczają również naturalnych składników do organizmu. Mają także niebagatelny wpływ na uzębienie pupila. Podczas wyboru przysmaków treningowych warto zwrócić uwagę na ich wielkość oraz kaloryczność. Jeśli planujesz częste treningi z psem wybierz mniejsze przekąski, tak aby nie doprowadzić do otyłości czworonoga. Z drugiej strony należy również dopasować wielkość smakołyków do rozmiarów psa. Przysmaki w rozmiarze XS u dużych ras mogą powodować nawet zadławienie, a poza tym pupil nawet nie odczuje, że cokolwiek otrzymał. Z kolei zbyt duże smakołyki mogą powodować, że psiak zajmie się dłuższą konsumpcją, a nie treningiem

Akcesoria na spacer

Spacer to nieodłączny element pieskiego życia. Aby Nasz pupil był bezpieczny należy zadbać o jego spacerowy „mundurek”, na który składa się obroża/szelki oraz smycz. W zależności od pogody za oknem oraz wielkości psa
i rodzaju jego sierści niektórzy właściciele decydują się na specjalne ubranka. Nie jest to jednak wymóg przy kompletowaniu wyprawki. Tak samo jak wszystkie akcesoria treningowe:

• linki
• saszetki na przysmaki
• fresbee
• pas i smycz do joggingu
• kliker

Można na spokojnie dokupić później, kiedy już bardziej poznasz preferencje swojego pupila. Nie warto od razu decydować się na cały asortyment, gdyż czasem psiak musi po prostu dorosnąć do pewnych aktywności. Nie ulega jednak wątpliwości, że powinniśmy zaopatrzyć się w woreczki na odchody, gdyż kultura wymaga, aby posprzątać po załatwieniu potrzeb fizjologicznych przez Naszego czworonoga.

Adresówka

Oprócz czipowania psa warto wziąć pod uwagę również zakup adresówki (najlepiej z grawerem). W ten sposób, jeśli zdarzy się sytuacja, że pupil ucieknie lub zgubi się w jakimś obcym miejscu, jest duże prawdopodobieństwo,
że w ciągu kilku godzin ktoś do Nas zadzwoni. Być może Nasz czworonóg nie ma tendencji do samotnych wędrówek, ale zawsze może zdarzyć się sytuacja, w której zwierzę nieoczekiwanie się przestraszy i jedynym wyjściem będzie ucieczka. Jest to również jasna informacja dla znalazcy, że psiak posiada właściciela, a nie jest kolejnym bezdomnym osobnikiem. Dodatkowo, jest to stosunkowo niedrogi i łatwy do nabycia gadżet. Coraz więcej sklepów w cenie adresówki wykonuje również grawer. Najczęściej na takich identyfikatorach umieszcza się imię psa oraz numer kontaktowy opiekuna. Jeśli planujesz wyjazd za granicę nie zapomnij umieścić także numeru kierunkowego Polski

Podróż i bezpieczeństwo

Jeśli wyprawy pupila ograniczają się tylko do corocznej kontroli u lekarza weterynarii, Twoim obowiązkiem jest również zapewnienie mu odpowiedniego bezpieczeństwa. Za nieprawidłowe przewożenie zwierzęcia (szczególnie zagrażające bezpieczeństwu czworonoga i współpasażerów) grożą przykre konsekwencje. Nie mam na myśli tylko i wyłącznie mandatu, ale także bezpośrednie zagrożenie życia (np. gdy pies się czegoś wystraszy lub kierowca bardzo gwałtownie zahamuje). Aby Nasza podróż była w pełni bezpieczna warto zaopatrzyć się w specjalne pasy bezpieczeństwa dla psów lub też szelki do przewozu. Dla mniejszych zwierząt najczęściej wybierane są transportery, a dla tych większych specjalne klatki do bagażnika. Jeśli chcemy chronić siedzenia w samochodzie warto rozważyć zakup odpowiedniej maty, która nie tylko zabezpiecza przed pazurami i błotem, ale również nieprzewidzianymi „wpadkami” fizjologicznymi.

Legowisko

Puchate, mięciutkie łóżeczko to coś, o czym marzy każdy…. z wyjątkiem Naszych czworonogów, które niekiedy same decydują gdzie będą spędzały noce. Niemniej jednak warto zainwestować w legowisko, gdyż pupil powinien wiedzieć, że jest to miejsce gdzie może się wyciszyć i odpocząć. W tym aspekcie bardzo ważną rolę odgrywa wczesna nauka takiej umiejętności. Dodatkowo, psie łóżko powinno stać spokojnym miejscu, gdzieś, gdzie nie przebiega trasa komunikacyjna (wykluczyć można zatem korytarz, wejście do pokoju, ganek). Otoczenie musi być spokojne i bezpieczne dla czworonoga. To jakie legowisko wybierzesz zależy już całkowicie od Ciebie, ważne jednak by było rozmiarowo dopasowane do psa. Tak, by mógł swobodnie się na nim przekręcać i wypoczywać.

Zabawki

Rynek zoologiczny oferuje Nam bardzo wiele różnego rodzaju zabawek. Należy zwrócić przede wszystkim uwagę na wielkość i jakość wykonania takich artykułów. Z drugiej strony postaraj się, aby zabawki pozwalały na aktywność fizyczną, jak również intelektualną. Spraw, by przedmioty oddziaływały na różne zmysły psa. Zupełnie inaczej bawi się pupil, który ma zarówno piłeczki, szarpaki i miśki, a także kongi, maty węchowe i maty do lizania. Jego „plac zabaw” jest bardzo zróżnicowany i w zależności od potrzeby skupia się na innych przedmiotach. A jak według Ciebie bawi się pies, który ma w swoim asortymencie 10 takich samych piłeczek? Z jednej strony ma dużo zabawek, z drugiej żadnego urozmaicenia. Pomyśl o tym, zanim kupisz w prezencie 10 – ciopak różnokolorowych kulek.

Higiena

O woreczkach pisałam przy okazji spacerów. Niemniej jednak, szczególnie u szczeniaków, zaleca się zakup podkładów higienicznych w celu nauki czystości. Nie oznacza to, że mamy wolne od spacerów i pies będzie teraz tylko i wyłącznie korzystał z „domowej toalety”. Podkłady niejednokrotnie potrafią uratować panele i parkiet przed dużym zniszczeniem ;). W miarę rozwoju psiaka wycofujemy je stopniowo. Niekiedy zdarza się, że pupil na tyle „ogarnia” toaletę na zewnątrz, że nie są one w ogóle potrzebne. Dodatkowo, warto również zaopatrzyć się w szampony dla psów – jego pielęgnacja zależy przede wszystkim od rodzaju sierści, jednak szampon zawsze warto mieć gdzieś pod ręką. Czasem zdarzają się sytuacje, gdzie zaraz po wejściu do mieszkania psiak wymaga natychmiastowej kąpieli.

Wyprawka dla pierwszego psa wydaje się dość skomplikowana, jednak gdy wiesz, czego poszukujesz zakupy stają się prawdziwą przyjemnością Zawsze lepiej też coś dokupić, niż upychać zbędne i nieużywane przedmioty po szafach

Artykuł Psia wyprawka – czego potrzebujesz dla swojego pupila? pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

Czym się kierować przy wyborze pupila?

Zdecydowaliśmy, że w Naszym życiu pojawi się pies. Na co zwrócić uwagę, by kolejne lata były pasmem sukcesów na linii właściciel – zwierzę? W jaki sposób wybrać pupila spośród tysięcy innych „kandydatów”?

Rodzaj i długość pracy

Nie czarujmy się, to ile i w jaki sposób pracujesz ma bardzo duże znaczenie – osoba pracująca zdalnie lub standardowe 8 godzin przez pięć dni w tygodniu, ma inne możliwości wychowywania psa, niż człowiek, który jest przez większość tygodnia w delegacji lub pracuje na 3 zmiany. Już na tym etapie warto zastanowić się, ile tak naprawdę mamy wolnego czasu, który możemy przeznaczyć na obowiązki związane z pupilem. Z całego serca polecam REALNIE podejść do tego zadania – przecenianie swoich możliwości nic nie da, a może wprowadzić do życia wiele bałaganu i tzw. „niedoczasu”. Prześledź swój plan dnia/tygodnia, tak aby później uniknąć nadmiernego stresu.

Zagospodarowanie czasu wolnego

Z poprzednim punktem ściśle związane jest następne zagadnienie – Twój czas wolny i sposób w jaki go spędzasz. Wolisz aktywność na świeżym powietrzu, czy raczej jesteś typem domatora i większość czasu przebywasz
w domu? Zdecydowana większość ludzi aktywnych fizycznie wybiera psy, które również mają bardzo duże pokłady energii, jednak niejednokrotnie okazuje się, że poświęcają oni sporo czasu na ćwiczenia…, ale na siłowni, gdzie czworonożny przyjaciel nie ma wstępu. Bardzo często okazuje się wtedy, że psiaki zaczynają wykazywać zaburzenia behawioralne, gdyż krótki spacer pomiędzy treningami właściciela, a jego pracą nie zaspokaja ich potrzeb. Zdarzają się również przypadki, że osoby uwielbiające długie piesze wędrówki pod swój dach biorą pieska, któremu przejście kilku km spaceru w zupełności wystarczy i całodniowe wyprawy są dla nich bardzo męczące. I w tym przypadku pojawia się niemały konflikt interesów, którego można było prawdopodobnie uniknąć, gdyby ktoś temu zagadnieniu poświęcił dłuższą chwilę.

Czas dla pupila

W momencie przyjęcia czworonożnego pupila pod Nasz dach staje się on członkiem rodziny. Oprócz określenia rodzaju spędzania wolnego czasu powinniśmy wziąć pod uwagę również to, że pies potrzebuje treningów/szkolenia, czasu na zabawę oraz pielęgnację. W zależności od wieku psa, rasy, rodzaju sierści oraz predyspozycji genetycznych potrzeby te będą mocno zróżnicowane. Nie ulega jednak wątpliwości, że są to podstawowe wymogi pupila, które musimy w odpowiedni sposób zaspokoić. Z moich obserwacji wynika,
że uciążliwe zachowania niepożądane zaczynają się właśnie od zaniedbania, na pierwszy rzut oka, „błahej” potrzeby. Z wywiadów behawioralnych można uzyskać informacje, że najczęstszą przyczyną takich przeoczeń jest brak czasu lub niewiedza na temat podstawowych obowiązków wobec zwierzęcia. Przykłady można by mnożyć, jednakże powinniśmy pamiętać, że każdy właściciel powinien wnikliwie obserwować swojego pupila i przykładać dużą wagę do spełnia wszystkich podstawowych potrzeb czworonożnego przyjaciela.

Powierzchnia domu/mieszkania

Wydawać, by się mogło, że jest to najczęściej pomijany aspekt podczas wyboru pupila, jednak moim zdaniem, warto również się nad nim pochylić, chociażby przez chwilę. Owszem, znam osoby, które mieszkają pod jednym dachem z owczarkiem niemieckim na 30m2, ale tutaj rodzi się pytanie, czy jest to komfortowe zarówno dla właścicieli, jak i dla pupila? Przy wyborze wielkości psa należałoby zastanowić się ile realnie miejsca zajmie Nasz przyjaciel, tak by miał swobodne miejsce do spania, spożywania posiłków, jak również zabawy. Nie popadajmy jednak w skrajności, że pupil musi mieć od razu swój własny pokój Zróbmy to z głową, tak, aby wszyscy czuli się
w domu lub mieszkaniu swobodnie.

Inne zwierzęta

Jeśli już jesteśmy przy zagadnieniu mieszkania/domu, powinniśmy przeanalizować, czy inni mieszkający z Nami czworonożni przyjaciele są gotowi na nowego członka rodziny. Mam tutaj na myśli przede wszystkim koty, które
z natury są dość terytorialne i nie zawsze są w stanie zaakceptować „intruza”. Oczywiście, niektóre rzeczy da się wypracować, ale zdarzają się też osobniki, dla których „bycie tym jedynym” jest najbardziej komfortową sytuacją. Niejednokrotnie okazuje się również, że mieszkające z Nami psy, nie tolerują w swoim otoczeniu innych osobników tego samego gatunku (podłoże takich zachowań jest różnorodne, w każdym przypadku warto zbadać jego przyczynę).

Sytuacja finansowa

Nie ulega wątpliwości, że posiadanie zwierzęcia wiąże się niekiedy z dość wysokimi kosztami utrzymania. Nie zgodzę się tutaj z twierdzeniem, że „mały pies mały problem, duży pies duży problem”. Zarówno przy pupilach miniaturowych, jak i tych należących do ras ogromnych należy wziąć pod uwagę fakt, że powinniśmy zadbać o ich zdrowie:

• odrobaczanie,
• preparaty przeciw kleszczom/pchłom,
• badania krwi,
• kontrola stanu uzębienia

Dodatkowo, niejednokrotnie zdarzają się sytuacje nagłe, gdzie wizyta u lekarza weterynarii pochłania Nasze oszczędności (nie nastawiajmy się jednak aż tak negatywnie ). Dodatkowo, wyżywienie zwierzęcia też kosztuje, przede wszystkim jeśli chcemy zadbać o jego zbilansowaną, dobrej jakości dietę (karmy bez zbędnych dodatków,
z dużą zawartością mięsa, naturalne przysmaki/gryzaki). Produkty te mają zazwyczaj dużo wyższa cenę, jednak zawsze powtarzam, że jeśli oszczędzimy na jedzeniu, dwukrotnie więcej wydamy na leczenie takiego psa (poważne problemy pojawiają się już nawet po kilku latach).

Moda na rasę

Ostatni punkt, ale nie mniej ważny – wybierając psa, który z Nami zamieszka przez kolejne 10 – 20 lat zachowajmy zdrowy rozsądek. Jeśli wybór padł na konkretną rasę, warto zapoznać się z jej specyfiką i upodobaniami – nie kierujmy się tylko chwilową „modą” na konkretny typ psa, gdyż moda przeminie, a my będziemy ponosili później konsekwencje swojego nieprzemyślanego wyboru (warto jednak podkreślić, że warto korzystać ze sprawdzonych źródeł informacji i nie kierować się tylko i wyłącznie pojedynczymi komentarzami, które bardzo często nie mają odzwierciedlenia w rzeczywistości). Każda rasa została ukierunkowana w jakimś konkretnym celu, dlatego też jeśli uwielbiamy spędzać czas wolny przed telewizorem, nie decydujmy się na psa myśliwskiego, który ma bardzo silny instynkt polowania – niezaspokojony bardzo szybko zacznie być bardzo uciążliwy dla domowników. Jeszcze raz podkreślę, że nieznajomość potrzeb psa i ich zaniedbanie skutkuje bardzo poważnymi problemami behawioralnymi – a posiadanie czworonożnego pupila powinno sprawiać Nam jednak więcej radości niż kłopotów ;).

Schronisko, czy hodowla?

Zarówno wybór schroniska, jak i hodowli ma swoich zwolenników i przeciwników. Tak naprawdę wybór należy zawsze do właściciela. Pupil posiadający metrykę może być tak samo problemowy, jak i piesek znaleziony na ulicy. To wszystko zależy od konkretnego osobnika. Owszem, jeśli wybieramy hodowlę, która należy do Polskiego Związku Kynologicznego (ZKwP), jest dużo mniejsze prawdopodobieństwo, że Nasz pupil będzie wykazywał zaburzenia behawioralne lub będzie poważnie chory. Mamy również wtedy pewność, że dany osobnik posiada predyspozycje i cechy danej rasy. Takie psy jednak są sporym wydatkiem finansowym. Pupile mieszkający
w schronisku są niejednokrotnie „kotem w worku”, gdyż bardzo ciężko ocenić charakter takiego pieska, który większość doby spędza w kojcu (można jednak ocenić jego lękliwość, agresywność, pewność siebie). Dopiero
po adopcji niejednokrotnie pokazują, jaka mieszanka genetyczna w nich drzemie. Co wcale nie oznacza, że tzw. „adopciaki” są w jakimś stopniu gorsze od psów rasowych – wiele mówi się o tym, że są to najbardziej wdzięczne zwierzęta na świecie.

Pies, czy może suczka?

Na to pytanie ciężko udzielić jednoznacznej odpowiedzi – w zasadzie to zależy :). Niejednokrotnie w obrębie jednego miotu można spotkać suczki, które są o wiele pewniejsze siebie niż samce, a płeć męska może być dużo łagodniejsza od damskiej – tak jak już niejednokrotnie wspomniałam, to wszystko zależy od danego osobnika. Istnieją jednak przesłanki, że samce są jednak bardziej wytrzymałe fizycznie, samodzielne (nie czują aż tak mocnej więzi z właścicielem), a także charakteryzują się większą pewnością siebie. Nie ulega wątpliwości, że to właśnie przedstawiciel płci męskiej znaczy swój teren, jak również może zacząć uciekać, gdy „psie sąsiadki” będą miały akurat cieczkę. Dla odmiany, samice są z reguły bardziej łagodne, częściej polecane do domów, gdzie są dzieci (chociaż zdarzają się suczki, które uciekają od dzieciaków). Samice zazwyczaj nawiązują silniejszą więź z właścicielem i są bardziej podatne na szkolenie. Jednak i tutaj możemy wymienić dość poważny „minus” – ruja
i potencjalna ciąża („problem” ten znika po zabieg kastracji, bądź sterylizacji).

Podsumowując, podczas wyboru pierwszego, czy też kolejnego psa najlepszym doradcą jest zdrowy rozsądek ;). Warto realnie ocenić swoje możliwości, tak, aby mieszkanie z czworonożnym pupilem było w większości przyjemnością i dobrą zabawą, a nie przykrym obowiązkiem.

Artykuł Pierwszy pies – jak zrobić to dobrze? pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

Dlaczego Twój pies tak się zachowuje?

Witajcie kochani! Dziś chciałabym poruszyć z Wami temat lęku separacyjnego u psów. Jest to zagadnienie szczególnie skomplikowane, ponieważ większość właścicieli nie wie, że ich pies ma takie zaburzenie. Spora część uważa, że pupil po prostu bardzo ich kocha i pod ich nieobecność niezmiernie tęskni. Czy Twój pies wykazuje nadmierne przywiązanie do Ciebie? Jeśli tak, zapraszam do dalszej części wpisu!

Lęk separacyjny – co to takiego?

Według definicji jest to nadmierne przywiązanie się psa do opiekuna, konkretnej osoby lub miejsca. Kiedy zwierzę zostaje odseparowane od punktu swojego przywiązania odczuwa dyskomfort i silny stres.

Co jest przyczyną zaburzenia behawioralnego?

Niestety trudno jest jednoznacznie stwierdzić co jest przyczyną takiej anomalii. Jest to złożony problem na który ma zarówno wpływ genetyka jak i czynniki środowiskowe. Nie oznacza to jednak, że każdy pies, który jest mniej odważny od razu będzie wykazywał lęk separacyjny Często na takie zachowanie wpływ ma doświadczenie jakie zdobył Twój pupil w trakcie swojego życia jest to np.:

• Zbyt wczesne odseparowanie od matki i rodzeństwa (wiele badań wskazuje, że takie osobniki są bardziej podatne na problemy związane z rozłąką)
• Przebywanie w schronisku (pies boi się, że znowu zostanie porzucony przez opiekuna)
• Złe wprowadzenie zwierzęcia do domu (nowi opiekunowie często biorą psa kiedy mają urlop i są w domu cały dzień. Kiedy muszą wracać do pracy zaczyna się problem)
• Traumatyczne przeżycie psa, gdy przebywał sam w domu (odgłosy petard, wystrzałów, alarm)

Pamiętaj jednak, że nie każdy adoptowany pies wykazuje lęk separacyjny! Wiele przygarniętych zwierzą doskonale przystosowuje się do funkcjonowania w nowym domu

Jak zachowuje się zwierzę?

Objawy lęku separacyjnego można zauważyć zarówno tuż przed wyjściem opiekuna z domu lub długo przed opuszczeniem mieszkania w którym znajduje się pies. Twój pupil doskonale obserwuje każde Twoje wyjście i nawet ubieranie się lub suszenie włosów może być dla niego sygnałem, że za chwilę go zostawisz! Jeśli dobrze przyjrzysz się zwierzęciu zauważysz subtelne (z czasem bardzo widoczne) zmiany w jego zachowaniu m.in.:

• wycie
• szczekanie
• gryzienie i niszczenie przedmiotów
• kopanie
• niespokojne krążenie po pomieszczeniu
• trzęsienie się
• ślinienie
• brudzenie w domu
• nadmierne i przesadne powitania

Nawet jeśli nie zauważyłeś odmiennego zachowania u Twojego pupila zapytaj sąsiadów Często to oni podczas Twojej nieobecności słuchają długiego wycia lub szczekania psa. Kiedy lęk nie przyjmuje skrajnej formy te wszystkie zachowania mogą pojawić się tuż po Twoim wyjściu! Skutki takiego zaburzenia możesz natomiast obserwować po powrocie m.in. poszarpane meble, ubrania, zabawki, mocz lub kał w mieszkaniu.

Czy zniszczone meble to zawsze oznaka lęku?

Nie wpadaj w panikę od razu, gdy zwierzę coś zniszczy W dużej mierze zachowania niszczycielskie są objawem nudy. Jeśli Twój pies spędza samotnie większość dnia, nie ma odpowiedniej ilości bodźców, zbyt rzadko się z nim bawisz, a spacer ogranicza się tylko to 5 minut, to zwierzę szuka sobie zajęcia. Najczęstszym objawem lęku separacyjnego jest silna wokalizacja, która pojawia się zaraz po wyjściu opiekuna i trwa przez kilka godzin. Nierzadko towarzyszą temu zachowania destrukcyjne jak drapanie drzwi lub ich okolic.

Jak pomóc zwierzęciu?

Lęk separacyjny to jedno z zaburzeń, które można zmodyfikować za pomocą terapii behawioralnej. Jeśli podejrzewasz, że Twój pupil wykazuje oznaki takiej anomalii skonsultuj się z behawiorystą To on po przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu dopasuje indywidualną terapię. Pamiętaj, że każde zwierzę jest inne i nie ma jednego schematu rozwiązania problemu lęku separacyjnego!

Artykuł Lęk separacyjny u psa – przyczyny i objawy pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.