Czy zabieg kastracji można porównać do bestialskiego okaleczania zwierząt domowych?! ? ? ?

Witajcie moi drodzy Czytelnicy ? Dziś chciałabym poruszyć temat, który (ku mojemu ogromnemu zdziwieniu) budzi cały czas wiele kontrowersji – KASTRACJA. Postanowiłam poświęcić temu zagadnieniu, aż cały wpis, gdyż jest to bardzo istotny zabieg wokół którego krąży wciąż wiele mitów (często przekazywanych z pokolenia na pokolenie) nie mających żadnego naukowego uzasadnienia. Dlatego przygotowałam dla Was zbiór faktów i mitów, które (mam nadzieję) rozwieją wszelkie wątpliwości ? ? Zapraszam!

8 faktów dotyczących zabiegu kastracji

Zanim zaczniemy…. co oznacza słowo kastracja i na czym ona w ogóle polega? ? Najogólniej mówiąc, jest to zabieg chirurgiczny (przeprowadzany tylko i wyłącznie przez lekarza weterynarii!), który ma na celu pozbawienie zwierzęcia zdolności do rozmnażania się. U samic wycinana jest macica i jajniki, natomiast u samców usuwane są jądra. Co ważne! W społeczeństwie przyjęło się, że zabieg chirurgiczny wykonywany u samców to kastracja, a u samic – sterylizacja. Nie jest to poprawne nazewnictwo! Są to dwie różne metody mające na celu uniemożliwienie rozmnażania się zwierząt. KASTRACJA – usunięcie jąder/jajników, macicy. STERYLIZACJA – podwiązanie nasieniowodów/jajników (nie zapobiega jednak nowotworom). Jeśli już wszystko jasne to przejdźmy do faktów. ?

1. Zapobiega „niechcianym” ciążom, co związane jest również ze zmniejszeniem niekontrolowanego przyrostu naturalnego

Jest to punkt, którego chyba nie muszę większości z Was tłumaczyć. ? Na świecie jest zbyt dużo bezdomnych zwierząt, które można adoptować. Bezsensowne rozmnażanie pupila, dla własnej satysfakcji nie jest dobrym wyjściem. Niech Wam nie przychodzą również do głowy pomysły typu „ktoś weźmie do siebie takie maleństwo”. Niestety w większości przypadków, takie myślenie kończy się mimowolnym posiadaniem dużej ilości zwierząt. Co więcej, jeśli zdarzy się kiedykolwiek, że Wasza suka lub kotka znajdą się poza podwórkiem, a będzie ona po zabiegu, będziecie mieli 100% pewności, że nie wróci z „niespodzianką”. ? ?

2. Eliminuje występowanie ropomacicza u samic

Ropomacicze, czyli schorzenie układu rozrodczego u samic. Dokładniej mówiąc, jest to stan zapalny błony śluzowej macicy, w której gromadzi się ropna wydzielina. Częstotliwość występowania wzrasta wraz z wiekiem, u zwierząt, które nie przeszły zabiegu kastracji. We wczesnym stadium rozwoju jest chorobą trudną do „zauważenia” przez właściciela, gdyż pojawiają się objawy nieswoiste (czyli takie, których nie można przypisać do danej jednostki chorobowej np. osłabienie). Nieleczona natomiast może prowadzić do poważnych konsekwencji m.in. sepsy. Z tego powodu również, jeśli nie planujemy posiadania psich lub kocich potomków powinniśmy kastrować samice. Po co narażać pupila na cierpienie, a siebie na stres? Lepiej podjąć poważną „męską” decyzję i spać spokojnie. ?

3. Chroni przed wystąpieniem ciąży urojonej

Na pewno wiecie co to takiego ciąża, ale czy słyszeliście kiedykolwiek określenie ciąża urojona? ? Jak sama nazwa wskazuje, jest to stan fikcyjny, czy też wymyślony. Ale dlaczego pojawia się u samic? Otóż głównym czynnikiem są hormony (tak! potrafią namieszać), a raczej jeden z nich – progesteron (odpowiedzialny za utrzymanie ciąży). Ale co ma hormon do ciąży urojonej? Towarzystwo ciężarnej suki (gdyż ich dotyczy to częściej, niż kotek), czy pojawienie się w domu młodych może u danego osobnika „rozbudzić” instynkt macierzyński. Jest to pozostałość po przodkach, kiedy to u samic będących w tej samej fazie cyklu rozpoczynała się laktacja, niezależnie od tego, czy była ona zapłodniona czy nie. Chodziło głównie o wykarmienie i wychowanie młodych, w razie nagłych wypadków – śmierci matki, czy też małej ilości pokarmu. Dlatego też, ciąża urojona nie jest wcale rzadkim przypadkiem. A co właściwie może zauważyć właściciel? Najczęściej pojawia się zmiana zachowania – samica buduje gniazdo, do którego przynosi zabawki, czy kapcie, a także wylizuje brzuch. Nie jest to stan obojętny także dla jej psychiki. Jak się przed tym ustrzec? Kastracja! ?

4. Zmniejsza ryzyko pojawienia się nowotworu, zarówno narządów rodnych, jak i gruczołów płciowych

Czy suka/kotka będzie narażona na nowotwór jajników, czy macicy, jeżeli nie będzie ich posiadała? ? A kocur/pies będzie borykał ze schorzeniami jąder, których już „nie ma”? ? Odpowiedź jest dość oczywista. NIE, bo nowotwór nie wytworzy się na/w narządzie, których brakuje w organizmie. Co więcej, u suk/kotek ryzyko występowania nowotworu gruczołu mlekowego jest praktycznie zerowe (szczególnie u samic kastrowanych przed pierwszą rują). Dodatkowo, obniżenie ryzyka pojawienia się różnorodnych chorób, wiąże się ze zmniejszoną częstotliwością wizyt w lecznicach weterynaryjnych i zachowaniem pieniędzy w portfelu. ?

5. Wydłuża życie zwierzęcia

Kastracja zmniejsza ryzyko pojawienia się nowotworów, co wpływa również na długość życia zwierzęcia. Dodatkowo eliminacja włóczęgostwa, jest także czynnikiem, który przedłuży życie Waszego pupila. Brak gwałtownych zmian hormonalnych też nie pozostaje bez znaczenia. Recepta na dłuższą przyjaźń z Twoim psem/kotem? Kastracja! ? ?

6. Zwiększa stabilność psychiczną u samic

Nie odkryję tutaj Ameryki! Zresztą… sami wiecie, jak to jest z kobietami. ? Rewolucja hormonalna ma wpływ na zmianę zachowania i samopoczucia. Nie inaczej jest u zwierząt. Burza hormonów, ich wzrost i spadek potrafią dużo namieszać. Dodając do tego ryzyko pojawienia się ciąży urojonej, może być dużym obciążeniem psychicznym dla samicy. Dlatego też kastracja, która pozbawia sukę/kotkę „huśtawki” hormonów, ma pozytywny wpływ na stabilność psychiczną. Ale! Samica, która miała poważne problemy behawioralne przed zabiegiem, nie obudzi się cudownym i bezproblemowym pupilem. ? Nie ma tak łatwo.

7. Zmniejsza pobudliwość u samców

Wyobraźcie sobie „psiego/kociego” młodzieńca w którym buzują hormony, który chce zdobyć partnerkę i posiadać potomstwo…. Aby tego dokonać, najczęściej ucieka poza granice podwórka, nawet na kilka dni. ? Ciach! I „problem” z głowy. A tak na poważnie…. samiec, który nie odczuwa potrzeby walki o samice, a także nie jest zainteresowany przedłużeniem gatunku, staje się stabilniejszy psychicznie. Zazwyczaj zanika włóczęgostwo (co zmniejsza ryzyko potrącenia przez samochód) – mówię zazwyczaj, gdyż pies/kot, który został wykastrowany w późniejszym wieku, włóczęgostwo ma „zakodowane” i istnieje ryzyko, że nawyk zostanie z nim do końca życia. Jeśli chodzi o psy, mówi się również o tym, że po zabiegu, są one bardziej skłonne do współpracy. ?

8. Pojawia się skłonność do nadwagi

Tak! Prawdą jest, że w wyniku kastracji, w organizmie zwierzęcia zachodzą zmiany hormonalne, które mają wpływ na spowolnienie metabolizmu. Wobec czego Wasz pupil ma tendencję do odkładania się „tłuszczyku”. Dodając do tego, zwiększony apetyt (ach te hormony!) może z tego wyjść niezły „klops”. ? Ale! Zauważcie, że mówię tutaj cały czas o skłonności do nadwagi, a nie o tyciu (które nota bene jest uważane za mit). Rozrastanie się zwierzęcia w szerz jest tylko i wyłącznie winą właściciela, który nie zapewnia odpowiedniej jakości lub ilości karmy, nie zaspokaja potrzeb ruchowych zwierzęcia, a co najgorsze pozwala na tzw. żebranie przy stole, co skutkuje zjadaniem nadprogramowych ilości jedzenia. W wyniku nagromadzenia tych wszystkich czynników, często spotykamy otyłe zwierzęta, a niejeden właściciel z miną znawcy ogłasza, że „Wie Pan, on kastrowany!”, jakby to było wytłumaczeniem na wszystkie dolegliwości pupila. Dlatego tak ważne, szczególnie u zwierząt po zabiegu, jest podawanie odpowiedniego pokarmu.

Na dziś to wszystko ? Jak sami widzicie, kastracja to tak obszerny temat, że nie można go „zamknąć” w jednym wpisie. Dlatego też, następnym razem poruszę mity dotyczące tego zabiegu. ? Życzę miłego czytania i do zobaczenia wkrótce! ?

Artykuł „Kastracja?! Nie będę krzywdził(a) mojego pupila!” – czyli fakty i mity o zabiegu chirurgicznym zapobiegającym rozmnażaniu się zwierząt – cz. I pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

wywierać pozytywny wpływ na nasze życie? ?

Poznaj 5 jednoznacznych dowodów!

Witajcie moi drodzy Czytelnicy! Dziś temat być może dla części z Was oczywisty, a dla innych dość zaskakujący Tak naprawdę większość osób nie wyobraża sobie życia bez czworonożnego towarzysza! Jednocześnie nie są one w stanie stwierdzić dlaczego obecność kota/psa tak skutecznie poprawia ich nastrój Odpowiedź znajdziecie w dalszej części wpisu!

Nie ominie Cię…poprawa samopoczucia!

Psy oraz koty towarzyszą człowiekowi już od kilku tysięcy lat, jednak współcześnie charakter relacji człowiek – zwierzę uległ diametralnej zmianie ? Wcześniej, czworonogi utrzymywane były głównie w celu ochrony żywności lub gospodarstwa. Dziś, psy, a także koty pełnią rolę towarzysza, a niekiedy traktowane są również jako pełnoprawni członkowie rodzin Naukowcy wskazują, że obecność pupila w domowym zaciszu wpływa na poprawę samopoczucia domowników. Czy zastanawialiście się dlaczego tak się dzieje? ? ? Ponieważ zwierzęta nie tylko nawiązują z człowiekiem bardzo silną i trwałą więź, ale również zabawa z nimi i głaskanie ich wpływa na redukcję wielu negatywnych emocji! Nie bez powodu, w ostatnim czasie, coraz powszechniejsza staje się animaloterapia, czyli wspomaganie leczenia poprzez kontakt z różnymi gatunkami czworonogów. Jest ona wskazana szczególnie dla osób niepełnosprawnych, jak również dzieci, ale każdy opiekun może poczuć jej korzystny wpływ. Bo kto z Was nie kocha przytulania i głaskania swojego pupila? ?

Darmowa redukcja stresu

Czy brak stresujących sytuacji we współczesnym świecie jest w ogóle możliwy? Chyba jednak nie ? Co więc może nam pomóc? Jak sobie z tym radzić, by nie dać się zwariować? Odpowiedź może okazać się całkiem banalna! ? Baw się z podopiecznym i głaskaj jak najwięcej. I oto właśnie cała recepta na zło tego świata! Bo za stres odpowiedzialny jest przede wszystkim kortyzol, czyli hormon stresu, którego poziom, podczas nieprzyjemnych sytuacji dnia codziennego, ulega znacznemu wzrostowi. Naukowcy zauważyli natomiast (i chwała im za to!), że kontakt ze zwierzęciem powoduje jego obniżenie, niezależnie od tego na jak wysokim był on poziomie. Czy to nie wspaniała informacja dla wszystkich opiekunów? Czy też ludzi wahających się nad adoptowaniem/przygarnięciem/kupnem czworonoga? ?

Więcej przyjaciół? Brak samotności? A może otwartość na świat?

Coraz częściej wspomina się o dobroczynnym wpływie czworonogów na samopoczucie osób samotnych ? Wynika to przede wszystkim z tego, że obecność w domu psa lub kota zmniejsza uczucie osamotnienia i izolacji. Osoby te mają towarzysza codziennego życia i dzięki temu nie tylko nie ulegają nudzie, ale również są bardziej skłonne do nawiązywania nowych kontaktów. Dlaczego? ? Ponieważ spacer z psem po okolicy jest doskonałą okazją do poznania innych wielbicieli czworonogów! Co więcej, spotkanie na swojej drodze miłośników zwierząt, może być szansą nie tylko na prowadzenie długich rozmów (co również przeciwdziała samotności), ale również pozwala na zdobycie prawdziwych przyjaciół (niekiedy na całe życie)! ?

Motywacja do aktywności fizycznej

Tutaj wielki ukłon w stronę właścicieli psów! ? Nie dyskryminując opiekunów kotów Chociaż w naszym kraju mało popularne jest wychodzenie na spacery z „mruczkami”, nie tylko ze względu na kontrowersyjność tego tematu, ale również na samopoczucie i komfort kota (zdecydowana większość nie jest typem odkrywcy świata zewnętrznego). Chyba większość z Was zgodzi się ze mną, że codzienna aktywność fizyczna ma pozytywny wpływ na funkcjonowanie organizmu, czy samopoczucie? Ale czy zawsze mamy ochotę na spacer, ćwiczenia, czy jazdę na rowerze? Szczególnie, gdy pogoda za oknem nie sprzyja? Raczej nie ? A czy nasz pies poczeka z załatwieniem potrzeb fizjologicznych, bo pada deszcz? ? Tym bardziej nie! Dlatego też, wyprowadzanie pupila na spacer zwiększa naszą aktywność fizyczną niezależnie od warunków atmosferycznych. Spacer musi odbywać się regularnie i codziennie! A kondycja… „wyspacerujesz” ją sobie sam/a ?

Nauka wrażliwości i empatii w cenie!

Czy opiekując się zwierzęciem możemy zdobyć/wykształcić jakąś nową umiejętność? Oczywiście, że tak. Dotyczy to szczególnie tych najmłodszych członków rodziny, czyli dzieci Posiadanie pupila pozwala pociechom na naukę cierpliwości oraz systematyczności, m.in. poprzez codzienne spacery, karmienie zwierząt, czy też sprzątanie po nich. Ale, nie decydujmy się na zakup/adopcję czworonoga tylko i wyłącznie dlatego, że dziecko chce i ma chwilową zachciankę. Nie tędy droga! O tym pisałam we wcześniejszych postach https://zrozumiecpupila.pl/pierwszy-pupil/. Jednocześnie w najmłodszych wykształca się również wrażliwość, a także następuje rozwój empatii w stosunku do zwierząt oraz otoczenia. Co w przyszłości może pomóc im w zdobywaniu np. większej liczy przyjaciół

Czy doświadczacie jeszcze innych, pozytywnych aspektów związanych z posiadaniem pupila? A może zastanawiacie się, czy warto mieć w domu czworonoga? ? Mam nadzieję, że ten wpis pozwoli Wam jeszcze bardziej docenić dobroczynny wpływ psów oraz kotów na Wasze samopoczucie, a także kondycję fizyczną ? Zapraszam do komentowania i czytania innych postów ?

Artykuł 5 niepodważalnych powodów dla których warto mieć czworonożnego pupila pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

Czy aromaterapia może złagodzić lęk?

Zastanawialiście się kiedyś nad zastosowaniem aromaterapii u swojego psa lub kota? Czy uważacie, że jest to metoda warta uwagi, czy też totalna bzdura i strata czasu? ? Mam nadzieję, że pierwsza część wpisu o olejkach eterycznych zachęciła Was do zgłębienia tego tematu Dlatego też, przygotowałam dla Was małą „ściągawkę” odnoście olejków eterycznych, ich właściwości, a także wskazań i przeciwwskazań do ich stosowania. Przyjemnej lektury!

Domowy pupil a olejki eteryczne – co stosować i jak robić to bezpiecznie?

Bezpieczeństwo przede wszystkim! Pamiętajcie o tym, żeby aromaterapię stosować z głową. ? Jak już wspomniałam w poprzednim poście, który możecie znaleźć tutaj ? https://zrozumiecpupila.pl/stosowanie-aromaterapii-u-zwierzat-czesc-i/, olejków nie aplikujemy na sierść i skórę zwierząt, a do aromaterapii używamy ich w formie rozcieńczonej (z wodą). Przed użyciem jakiegokolwiek zapachu dobrze jest zapoznać się z jego właściwościami! Jeśli macie jednak jakieś wątpliwości, zawsze możecie zapytać lekarza weterynarii, czy u Waszego pupila aromaterapia może być stosowana Dodatkowo, w trakcie stosowania terapii, warto obserwować reakcję zwierzęcia, aby przekonać się jaki wpływ ma na pupila dany zapach. Czy działa on pozytywnie? A może jednak wpływa drażniąco i pies lub kot unika przebywania w jego pobliżu?

Olejki eteryczne uważane za nieszkodliwe

Do grona olejków, które wywierają korzystny wpływ na organizm zwierzęcia można zaliczyć:

1. melisowy – ma działanie silnie uspokajające, a dodatkowo łagodzi objawy depresji oraz niepokój
2. lawendowy – łagodzi stres oraz stany lękowe, a także działa relaksująco i uspokajająco
3. geraniowy – posiada właściwości uspokajające oraz relaksujące, stosowany w leczeniu niepokoju, bezsenności oraz stanów depresyjnych
4. chmielowy – posiada walory uspokajające oraz nasenne
5. rumiankowy – ma działanie uspokajające i relaksujące
6. bergamotowy – stosowany w celu łagodzenia stanów lękowych i depresyjnych

Olejki o działaniu toksycznym – NIE STOSOWAĆ!!!

Aplikowanie zapachów, które wywierają niekorzystny wpływ na zwierzęta domowe może zakończyć się zatruciem pupila. U zwierzęcia kontakt z substancjami szkodliwymi najczęściej powoduje pojawienie się ślinotoku, nudności, wymiotów lub też zaburzenia oddychania, czy ogólnego osłabienia organizmu. Pupila należy wtedy niezwłocznie zabrać do lekarza weterynarii!

Wskazania i przeciwwskazania do stosowania aromaterapii

Głównym wskazaniem do zastosowania olejków eterycznych w formie aromaterapii jest przede wszystkim zmniejszenie stresu u zwierząt. Zapachy o właściwościach relaksujących mają przede wszystkim wyciszyć Waszego pupila i poprawić jego samopoczucie. Dodatkowym atutem jest również to, że jest to metoda nieinwazyjna Postawienie kominka z przygotowaną „miksturą” nie powinna niepokoić zarówno kota, jak i psa. Dobrym pomysłem jest również połączenie dwóch metod, czyli terapii behawioralnej wspomaganej aromaterapią. Pamiętajcie! Samo rozpylanie olejków nie zlikwiduje problemów behawioralnych!

Aromaterapii nie stosujemy w przypadku, gdy zauważymy niepokojące objawy ze strony zwierzęcia, do których możemy zaliczyć: unikanie miejsc, gdzie rozpylamy olejki, wzmożona drażliwość/agresja, złe samopoczucie, problemy z oddychaniem. Kiedy występują jakiekolwiek alarmujące symptomy, nie należy zmuszać zwierzęcia do terapii!!! Może to wyrządzić więcej szkód niż pożytku, a tego przecież nie chcemy

Z własnego doświadczenia wiem, że wykorzystanie olejków eterycznych w celu łagodzenia lęku może przynieść pozytywne skutki. Aromaterapię stosowałam u moich dwóch kotek przez prawie miesiąc i ku własnemu zdziwieniu (tak! też miałam mieszane uczucia jeśli chodzi o skuteczność) olejki spowodowały wyciszenie i obniżenie reakcji stresowej! Po 3 tygodniach z czystym sumieniem mogłam stwierdzić EUREKA! To działa!

Olejki eteryczne a inne zwierzęta? Garść ciekawostek

Wpływ działania olejków eterycznych badano również na zwierzętach gospodarskich i laboratoryjnych:

1. u koni olejek lawendowy powoduje zmniejszenie reakcji stresowej – obniżenie częstości skurczów serca
2. olejek bergamotowy wpływa na obniżenie stresu u szczurów
3. olejek pomarańczowy redukuje reakcje lękową u szczurów Wistar
4. u ryb olejek goździkowy obniża aktywność motoryczną oraz zmniejsza stres
5. olejek melisowy i walerianowy działa uspokajająco na drób

Stosowaliście kiedykolwiek aromaterapię u swoich pupili? Czy przyniosło to oczekiwany efekt? A może jednak nie zauważyliście żadnej różnicy? ? Jeśli macie jakiekolwiek pytania zapraszam do komentowania lub napisania wiadomości prywatnej

Artykuł Stosowanie aromaterapii u zwierząt – warto, czy też nie? Część II pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

czy mit?

Czy aromaterapia może złagodzić lęk?

Witajcie moi drodzy Czytelnicy! Dzisiaj chciałabym poruszyć temat związany ze skutecznością działania olejków eterycznych na zwierzęta (nie tylko te domowe, ale również i laboratoryjne i gospodarskie ?). Zagadnienie to jest mi szczególnie bliskie, gdyż w swojej pracy inżynierskiej badałam wpływ olejków eterycznych o właściwościach uspokajających na zachowanie moich dwóch kotek brytyjskich Ponieważ chciałabym Wam przekazać dużo przydatnych informacji, temat ten podzieliłam na dwie części. Przyjemnego czytania!

Aromaterapia – co to właściwie jest?

Najprościej mówiąc, jest to terapia polegająca na wykorzystaniu olejków eterycznych w celu poprawy samopoczucia pacjenta. Najczęściej stosowana jako uzupełnienie prowadzonego już leczenia. Jednak, o aromaterapii wspomina się również, jako jednej z form medycyny alternatywnej, która w dzisiejszych czasach zyskuje coraz większą popularność. Dotyczy to szczególnie opiekunów, którzy dość sceptycznie nastawieni są do stosowania farmakoterapii i poszukują innych metod leczenia swojego pupila. Jak zatem działają olejki eteryczne? Dlaczego mówi się, że jest to nieinwazyjna terapia?

Węch – jeden z najważniejszych zmysłów

Zarówno koty domowe, jak i psy, mają bardzo dobrze rozwinięty zmysł powonienia. Dlatego też, stosowanie bodźców zapachowych w postaci olejków eterycznych może pozytywnie oddziaływać na samopoczucie Waszego pupila. Ponieważ, zastosowanie tej metody, opiera się głównie na rozpylaniu olejków zapachowych z wodą, za pomocą podgrzewanego kominka, uznaje się, że jest to forma nieinwazyjnej terapii. Niektóre zapachy stosowane w formie inhalacji wpływają korzystnie na organizm zwierzęcia, łagodzą stres oraz obniżają napięcie nerwowe. Oczywiście PAMIĘTAJCIE, że przed użyciem jakiegokolwiek olejku eterycznego należy zapoznać się z jego działaniem! Mam tutaj na myśli przede wszystkim oddziaływanie pobudzające, czy też uspokajające. Warto również zwrócić uwagę na to, czy dany zapach nie działa drażniąco lub też szkodliwie na dany gatunek zwierząt

Jak zatem stosować olejki, by pomóc, a nie zaszkodzić?

Jak już wspomniałam wcześniej, to właśnie aromaterapia uznawana jest za metodę nieinwazyjną. Co ważne, olejki muszą być rozcieńczone z wodą! Głównie ze względu na to, że zwierzęta domowe mają dużo bardziej czuły węch niż my A przecież chcemy pomóc, nie zaszkodzić Drugim najważniejszym elementem, jest dobór zapachu, o odpowiednim działaniu Dlatego też, przed zastosowaniem jakiegokolwiek olejku warto poczytać o nim troszeczkę więcej, aby np. pobudzonego psa, którego chcemy wyciszyć, nie „ożywić” przypadkiem jeszcze bardziej. Pamiętajmy również o tym, że niektóre olejki mogą działać trująco!

A co ze stosowaniem olejków eterycznych bezpośrednio na skórę lub sierść? Takie działania zdecydowanie odradzam, ponieważ:

1. nierozcieńczone olejki mogą działać bardzo drażniąco na skórę Waszego pupila
2. przy kontakcie skóry z danym olejkiem, może pojawić się silna reakcja alergiczna
3. zwierzę najprawdopodobniej będzie chciało zlizać substancję ze swojej sierści! A zastosowany olejek, po podaniu doustnym, może spowodować szereg działań niepożądanych

Dlatego też, jeśli macie ochotę stosować olejki eteryczne, to tylko w formie inhalacji

Na koniec słów kilka o … historii stosowania olejków eterycznych

W wielu publikacjach spotykam się z twierdzeniem, że wpływ olejków eterycznych na organizmy ludzi i zwierząt nie został jeszcze w pełni poznany. Naukowcy przeprowadzają coraz nowsze badania, mające potwierdzić ich skuteczność lub też zaprzeczyć tym teoriom. Jednak warto zwrócić uwagę, że już w starożytnych cywilizacjach na terenie Egiptu, Chin, czy Indii, od co najmniej 6000 lat używano ziół jako substancji leczniczych! Stosowano je zarówno w celu poprawy stanu zdrowia, jak również kondycji emocjonalnej. Później, ich wykorzystanie związane było przede wszystkim z medycyną ludową. Pod koniec XX i na początku XXI wieku można było zauważyć wzrost zainteresowania ziołolecznictwem w różnej formie. Trend ten trwa, aż do teraz! Związane jest to głównie z poszukiwaniem alternatywnych metod terapii, które mogą (choć nie zawsze) zastąpić tradycyjne metody leczenia.

Co będzie czekało na Was w następnej części wpisu?

Przede wszystkim chciałabym opisać Wam, jakie rodzaje olejków eterycznych mogą być stosowane u psów i kotów Zwrócić szczególną uwagę na zapachy, które są szkodliwe i powodują różnego rodzaju dolegliwości. Postaram się również przedstawić Wam w jaki sposób, ja sama, wykorzystałam aromaterapię u moich zwierzaków, a także pokazać ciekawostki związane z zastosowaniem ziół i ich oddziaływaniem na zwierzęta laboratoryjne i gospodarskie Do zobaczenia wkrótce!

Artykuł Stosowanie aromaterapii u zwierząt – warto, czy też nie? Część I pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

Jak zadbać o bezpieczeństwo czworonożnego przyjaciela?

Wesołych Świąt! Boże Narodzenie tuż tuż, a w związku z tym dużo pracy Sprzątanie, gotowanie, szukanie i pakowanie prezentów, a w tym całym chaosie Wasz towarzysz na czterech łapach. Często nie zdajemy sobie sprawy jak wiele niebezpieczeństw czyha na pupila w świątecznie przystrojonym domu! Na co uważać, jak zabezpieczyć świąteczne ozdoby? Zapraszam do dalszej lektury

1. Jemioła

Święta Bożego Narodzenia kojarzą się zazwyczaj z pocałunkami pod jemiołą, dlatego jest ona częstym elementem dekoracji naszego domu. Większość z opiekunów zwierząt nie wie jednak, że owoce tej pięknej rośliny są bardzo trujące i już ich niewielka ilość może poważnie zaszkodzić pupilowi. Jagody powodują nie tylko podrażnienia układu pokarmowego, ale również silne obniżenie ciśnienia krwi. W skrajnych przypadkach zjedzenie kilku kuleczek może być tragiczne w skutkach. Nie zaleca się kupować tej rośliny do domów, w którym mieszkają zwierzęta. Jeśli jednak nie wyobrażasz sobie świąt bez tego akcentu, jak uchronić kota lub psa przed zabawą owocami jemioły? Usuń je! Pozbycie się trujących jagód będzie najlepszym pomysłem.

2. Gwiazda betlejemska (wilczomlecz nadobny)

Częstą ozdobą naszego domu w okresie Świat jest gwiazda betlejemska. Mimo, że piękna, dla naszych czworonogów jest bardzo trująca. Wilczomlecz nadobny w całości jest niebezpieczny, gdyż wszystkie jego części są szkodliwe. W przypadku kontaktu zwierzęcia z tą rośliną może wystąpić podrażnienie błon śluzowych, a także ich bolesność. Po spożyciu występuje biegunka, wymioty, jak również silny ślinotok. Czy warto, więc poświęcić zdrowie pupila, dla walorów estetycznych związanych z posiadaniem gwiazdy betlejemskiej?

3. Choinka

Świąteczne drzewko, które pojawia się w naszych domach raz w roku, jest niezwykle interesującym obiektem dla domowych czworonogów. Zwierzęta często na swój sposób oglądają nowym element wystroju, co może prowadzić nie tylko do zniszczenia choinki, ale również do wypadków. Aby ograniczyć ryzyko przewrócenia drzewka należy przede wszystkim zadbać o jego stabilność. Dobrym pomysłem jest również przymocowanie choinki do sufitu, (jeśli jest na tyle wysoka). Zarówno koty, jak i psy dość często skaczą na świąteczne drzewko, które jest elementem ich zabawy. Dlatego musimy zadbać o to, by w takiej sytuacji bez szwanku wyszedł zarówno pupil, jak i choinka.

4. Prezenty

Zwierzęta kochają uczestniczyć we wszystkich czynnościach związanych z pakowaniem i otwieraniem prezentów Kolorowe wstążki, papier ozdobny i taśma to najlepsze zabawki pod słońcem. Są one jednak bardzo niebezpieczne, gdyż zjedzenie przez pupila części tasiemki może mieć bardzo poważne konsekwencje, nie tylko w postaci problemów z układem pokarmowym. Połknięcie plastikowych części grozi poważnym zadławieniem, które może być tragiczne w skutkach. Zadbajmy, więc o bezpieczne przygotowanie i przechowywanie prezentów poza zasięgiem czworonożnych przyjaciół.

5. Ozdoby świąteczne

Podobnie jak w przypadku prezentów, bombki choinkowe są zawieszone na tasiemkach, nitkach lub plastikowych haczykach. Te drobne elementy wydają się bardzo kuszące dla zwierząt, dlatego najlepiej wieszać takie ozdoby poza zasięgiem wzroku naszych pupili. Dodatkowym niebezpieczeństwem są szklane bombki, które po rozbiciu mogą poważnie pokaleczyć zwierzę. W szczególności dotyczy to kotów, które uwielbiają strącać łapkami ozdoby z choinki. Najlepszym rozwiązaniem będą plastikowe ozdoby zwieszone na tyle wysoko, by kocie łapki nie mogły ich dosięgnąć. Zwróćmy również uwagę na lamki choinkowe, które mogą znaleźć się pomiędzy zębami czworonogów. Jest to rzadko spotykany problem, ale lepiej przypilnować pupila (szczególnie w czasie kilku pierwszych dni po postawieniu choinki) niż ponosić konsekwencje porażenia prądem.

6. Czekoladowe słodkości

Czekolada, mimo, że jest wyjątkowo smaczna, może być zabójcza dla naszego pupila. Czasem niewielka ilość może prowadzić do poważnych konsekwencji. W czasie świątecznych przygotowań powinniśmy uważać, aby zwierzę nie zakosztowało ciasteczek, pierników, czy innych słodkich łakoci. Nie należy również wieszać cukierków na choince, gdyż błyszczący papierek przyciąga wzrok czworonogów, co prowadzi do „polowania” na czekoladowe smakołyki.

7. Ryby – ości

Podczas przygotowywania świątecznych potraw uważajmy, aby nasze zwierzaki nie znalazły przypadkiem ości, które mogą pokaleczyć ich układ pokarmowy. Pilnujmy, żeby nie „podkradały” rybich potraw, a po Wigilii nie podajmy im resztek z karpia. Chyba każdy z nas, chce przeżyć Święta w spokoju i radości, a nie u weterynarza?

8. Wizyta gości

Okres Świąt Bożego Narodzenia to czas, kiedy ludzie spotykają się w rodzinnym gronie. Wiąże się to z dużym stresem dla zwierząt, które rzadko mają okazję być w towarzystwie tylu obcych osób. Szczególnie narażone są zwierzęta, które są bardziej lękliwe i wycofane. Jeśli na liście gości znajdą się dzieci, z którymi nasz pupil nie miał nigdy kontaktu, powinniśmy wcześniej uświadomić młode osoby, aby nie „narzucały” się zwierzętom. Najlepszym rozwiązaniem jest zapoznanie wszystkich gości z pupilem wcześniej, w węższym gronie, tak, aby wszyscy czuli się swobodnie podczas przyjęcia.

Z okazji Świąt Bożego Narodzenia chciałabym życzyć Wam wszystkie co najlepsze. Zdrowia, szczęścia i dużo miłości. Spędzenia tego wyjątkowego czasu w rodzinnym gronie, z Waszymi kochanymi pupilami.

Artykuł 8 świątecznych niebezpieczeństw dla naszych zwierząt pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

Co zrobić, by zastąpić mu matkę?

Witajcie Dzisiejszy post troszeczkę w innym stylu. Ostatnio miałam przyjemność opiekować się malutkim
3-tygodniowym kociakiem. Jest to duże wyzwanie, ponieważ nawet najmniejszy błąd może wiele kosztować. Jeśli jesteś zainteresowany moją relacją zapraszam do dalszej lektury

Jak maluszek znalazł się w moich rękach?

O pomoc w opiece nad malutką kruszynką poprosiła mnie koleżanka Wiadome jest, że w takiej sytuacji nie mogłam odmówić. Kiciuś trafił do niej, kiedy był bardzo mały, wobec czego niezbędnym okazało się zastąpienie mu matki. Ale jak to zrobić, by człowiek stał się nagle kocią opiekunką? Zobacz jak to wyglądało u mnie

Codzienne rytuały

Karmienie

Podstawową czynnością jest nakarmienie maluszka. Dzięki specjalnej butelce z mlekiem możemy chociaż trochę zastąpić kocicę Milka (moja inwencja twórcza) jadła co 4 godziny w ciągu dnia, noc na szczęście przesypiała już całą.

Zapewnienie ciepła

Koty mają wyższą temperaturę ciała niż my, a ciepło matki jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania. Termofor włożony pod kocyk sprawdzał się w takiej sytuacji doskonale.

Załatwianie się

Jak każda istota, mały kotek musi się również wypróżnić. Kiedy maluszek nie potrafi załatwiać się jeszcze do kuwety musimy mu pomóc stosuje się tzw. „odsikiwanie”, które musi naśladować prowokowanie oddania moczu i kału, jakie stosuje matka. Jeśli opanował już sztukę kuwetowania, naszym obowiązkiem pozostaje regularne sprzątnie jego toalety.

Zabawa

Na sam koniec najprzyjemniejsze. Maluszek musi spożytkować trochę energii, której nabył w ciągu całego dnia i pobiegać za ofiarą. Wiem, że ludzkie ręce to doskonała zabawka, ale w przyszłości taki kotek może zacząć atakować nasze dłonie i stopy. Bieganie za sznurkiem jest świetną rozrywką i Milka nie narzekała

Socjalizacja

Kotek, który od małego przebywa w gronie ludzi nie powinien mieć w przyszłości problemów z lękiem przed człowiekiem. Na pierwszy rzut oka było widać, że Milka jest kotem odważnym, ponieważ nawet w nowym miejscu bardzo szybko się odnalazła i biega już po całym mieszkaniu.

Zajmowanie się kocim oseskiem wymaga dużo uwagi i odpowiedzialności. Całe jego życie jest w naszych rękach. Musimy przestrzegać pór karmienia i wypróżniania. Dopilnować, by zawsze miał ciepłe posłanie i odpowiednią ilość rozrywki

Może też zajmowałeś się kociątkiem lub właśnie to robisz? Jeśli tak, może masz ochotę podzielić się własnymi doświadczeniami w komentarzu?

Artykuł Opieka nad małym kotkiem pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

Dlaczego rozrywka jest ważna?

Hej kochani! Dzisiaj pokażę Wam dlaczego warto bawić się ze swoim pupilem oraz jakie korzyści masz z tego Ty jak i Twoje zwierzę. Zapraszam do lektury

Zabawa, każdemu z nas kojarzy się z relaksem i przyjemnością. Dzięki niej dzieci poznają świat, nawiązują kontakty z rówieśnikami, jak również przeciwdziałają nudzie. Z naszymi pupilami jest niemal identycznie. Zabawki to niezbędne wyposażenie naszego kota o czym pisałam TUTAJ. Dlaczego więc część osób zapomina o zapewnieniu rozrywki swojemu zwierzęciu? Oto 4 powody, dla których warto zacząć już dziś!

1. Wzmocnisz więź ze swoim pupilem

Codzienna zabawa pozytywnie wpływa na Ciebie i Twoje zwierzę. Sesje zabawowe, które zapewniasz swojemu kotu lub psu pozwalają Wam miło spędzić czas w swoim towarzystwie. Jeśli zabawa jest przyjemna dla obu stron, po pewnym czasie staje się najbardziej wyczekiwaną częścią doby. Czy po ciężkim dniu relaks z pupilem nie przepędza wszystkich smutków?

2. Odpędzisz nudę

Nuda to największy wróg naszego pupila. Kiedy idziesz do pracy Twoje zwierzę pozostaje samo na długie godziny. To wtedy najczęściej zaczynają się problemy z niszczeniem mebli, dywanów czy zasłon. Kot lub pies próbuje w ten sposób urozmaicić sobie czas do Twojego powrotu.

Jeśli zapewnisz pupilowi dostęp do różnych zabawek lub pobawisz się z nim przed wyjściem i po przyjściu z pracy będzie to korzystne również dla Twojego mieszkania.

3. Zaspokoisz instynkt łowiecki

W przypadku kotów zabawa wpływa na zdrowie fizyczne, jak również psychiczne. Dzięki polowaniu na maskotkę, czują się jak prawdziwi łowcy, dlatego umiejętna zabawa prowadzi do prawidłowej stymulacji zwierzęcia. Każda złapana mysz, czy piłka to sukces naszego kota

Dzięki zabawie nasze psy, również zaspokajają swoje potrzeby. Pogoń za zabawką to świetna rozrywka dla opiekuna i jego pupila. Pies ma świetną okazję, by złapać swoją zdobycz i „pochwalić się” właścicielowi.

4. Rozładujesz nagromadzoną energię

Jeśli Twoje zwierzę dużo czasu spędza w mieszkaniu czekając na Twój powrót, potrzebuje ruchu. Dzięki zabawie pupil poprawi swoją aktywność fizyczną, gdyż polowanie wymaga biegania, skakania, jak również skradania się. W ten sposób nawet krótka sesja zabawowa będzie doskonałą okazją na rozładowanie energii.

Codzienna zabawa pozwoli również uniknąć zachowań niepożądanych, które wynikają z braku odpowiedniej stymulacji fizycznej.

Jak widzisz zabawa z pupilem jest bardzo ważna. To świetna okazja do relaksu także dla nas. Musisz jednak pamiętać żeby się zaangażować. Oglądanie telewizji i machanie kotu wędką nic nie da. Twój pupil straci całe zainteresowanie rozrywką. Jeśli chcesz, aby kot lub pies brał aktywny udział w wymyślonej dla niego zabawie poświęć mu 10-15 minut codziennie, a zobaczysz jak wiele możesz zyskać

Jeśli masz ochotę, podziel się swoimi pomysłami na zabawę z pupilem w komentarzu!

Artykuł 4 powody dla których powinieneś bawić się ze swoim zwierzęciem pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

Jaki jest odpowiedni moment na zakup/adopcję pierwszego zwierzęcia? 

Witajcie!

Dzisiejszy artykuł porusza temat powszechnie znany, ale czuję, że tekst o takiej treści powinien znaleźć się na moim blogu. Kupowanie zwierząt, tylko dlatego, że dziecko tego chce przeważnie nie kończy się dobrze. W dzisiejszych czasach doszło już nawet do tego, że coraz więcej ludzi kota, psa lub królika traktuje jako prezent komunijny, urodzinowy, czy bożonarodzeniowy. Takie postępowanie ze zwierzętami zazwyczaj kończy się tym, że po kilku tygodniach nowy pupil staje się bezdomnym zwierzęciem, którego nikt nie chce. Jak tego uniknąć i w jaki sposób przygotować całą rodzinę na przyjęcie nowego członka w dalszej części artykułu Zapraszam!

„Chcę psa”

Te słowa często padają z ust dzieci, które pragną mieć własne zwierzątko. Niestety większość pociech nie zdaje sobie sprawy, że posiadanie psa wiąże się z pewnymi wyrzeczeniami. Są to na przykład codzienne spacery, niezależnie od pogody, czy samopoczucia. Nasz pupil musi wyjść i załatwić potrzeby fizjologiczne, ponieważ inaczej zacznie nam brudzić w domu. Trzeba również zadbać o odpowiedni pokarm, wizyty u lekarza weterynarii, odpowiednią pielęgnację.

Odpowiedzialność za pupila ponoszą przede wszystkim rodzice, ponieważ ich zadaniem jest odpowiednie przygotowanie dziecka. Zakup lub adopcja psa, to wielkie wydarzenie dla całej rodziny! Nie można wszystkich obowiązków zrzucić na pociechę. Dość często rodzice godzą się na pupila, ponieważ uważają, że „dziecko nauczy się odpowiedzialności i obowiązkowości”. Nie neguję tego stwierdzenia, ale zarówno mama jak i tata muszą mieć swój udział w opiece nad psem. Dziecku należy swoim przykładem pokazać, jak prawidłowo zająć się zwierzęciem.

„Kupimy kota, bo nie trzeba się nim zajmować”

Jest to stereotyp z którym spotykamy się bardzo często. Ludzie myślą, że jeśli kota nie trzeba wyprowadzać na spacery, to wystarczy dać mu jeść, pić i już. Zapominają o tym, że koci towarzysz także potrzebuje ich uwagi. Z kotem, tak samo jak i z psem, należy się regularnie bawić. Dbać o to, żeby wynagrodzić mu długie godziny, które spędza sam, kiedy nie ma nas w domu. Pupil, który się nudzi, popada w pewnym czasie we frustrację, a z tego stanu już krótka droga do zaburzeń behawioralnych. Zazwyczaj kolejnym krokiem właściciela jest oddanie kota do schroniska, ponieważ nie daje sobie rady z „wrednym” kotem, o czym wspomniałam w artykule „Mój kot drapie meble!.

„Pod choinkę dostanie króliczka”

Ostatnio wzrasta liczba ludzi, którzy ofiarowują zwierzę jak prezent. Często nie konsultują swojego pomysłu z rodzicami dziecka i nagle okazuje się, że pupilem nie ma się kto zająć. Dochodzi nawet do sytuacji, kiedy po kilku dniach okazuje się, że potomek ma alergię i zwierzę trzeba natychmiast oddać. Fundacje, stowarzyszenia, czy schroniska najwięcej pracy mają po okresie bożonarodzeniowym, wielkanocnym, komunijnym, czy też po 1 czerwca (Dzień dziecka). Wtedy okazuje się ile z takich „zwierzęcych” prezentów, było niechcianych i niepotrzebnych.

Dlatego pragnę zaapelować, aby każdy z Was rozważnie przemyślał przyjęcie do domu nowego pupila Zwierzę to nie zabawka, ono czuje tak samo jak my. Też chce być kochane, nie porzucone w lesie, czy oddane do schroniska! Jeśli tylko macie okazję przekażcie tę informację dalej, być może odwiedziecie w ten sposób parę ludzi od pomysłu „zwierzęcego” prezentu.

Trzymajcie się!

Artykuł „Mamo, tato chcę zwierzątko” czyli pierwszy pupil pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.