Na samym początku zawsze zachęcam do zakupienia niezbędnego minimum, ponieważ każdy pies ma swoje preferencje i warto obserwować, co go interesuje, które posiłki chętniej wybiera, którymi zabawkami częściej się bawi. Przebodźcowanie zwierzęcia wszelkimi dostępnymi gadżetami do zabawy nikomu nie przyniesie korzyści.
W zamian za to warto skupić się na zaspokojeniu podstawowych potrzeb nowego pupila.

Pierwsza wyprawka Twojego psa

Miseczki

Zanim przejdziemy do wyboru odpowiedniego pokarmu, powinniśmy zastanowić się nad doborem miseczek. Minimum potrzebne są 2 sztuki. Nieodłączne pytanie odnośnie psich talerzyków – ceramiczne, metalowe, czy plastikowe? Wybór jest ogromny, a każdy rodzaj ma swoich zwolenników, jak i przeciwników. Miski ceramiczne wyróżniają się na tle innych wysoką jakością wykonania oraz ciężkością. Jedzenie z nich jest dla zwierząt bardzo komfortowe, gdyż naczynie nie przesuwa się w każdą stronę. Dodatkowo, można je myć w zmywarce. Jedyny, poważny minus – mogą ulec zniszczeniu, gdy niefortunnie wypadną Nam z rąk. Miseczki metalowe są dużo lżejsze, praktycznie niezniszczalne. Poprzez swoje właściwości, szczególnie przy rasach dużych, mogą sprawiać problemy podczas jedzenia – bardzo łatwo je przesunąć. Ratunkiem, mogą okazać się naczynia wykończone antypoślizgową gumą lub silikonowe maty. Miseczki plastikowe są najlżejsze z całego zestawienia, dodatkowo łatwo się rysują. Oprócz dyskomfortu podczas jedzenia, ze względu na swoją wagę, w nieestetycznych zarysowaniach mogą zostawać resztki jedzenia – pożywka dla bakterii.

Jedzenie i przysmaki

Pierwsza, podstawowa potrzeba zwierząt – zapewnienie jedzenia i picia ;). O sposobie żywienia można by dyskutować godzinami, jednak nie ulega wątpliwości, że Twój pupil powinien mieć zapewniony odpowiedni do swojego wieku i potrzeb pokarm. Przede wszystkim stawiaj na wysoką jakość jedzenia – bogate w odpowiednie składniki mineralne i witaminy. Bez zbędnych dodatków i „zapychaczy”. Dodatkowo, nieodłącznym elementem psiej diety są różnego rodzaju przekąski/gryzaki. Tak jak w przypadku karmy – warto kierować się składem danego produktu. Gryzaki, przekąski do żucia oprócz tego, że „zajmują” zwierzę na jakiś czas, dostarczają również naturalnych składników do organizmu. Mają także niebagatelny wpływ na uzębienie pupila. Podczas wyboru przysmaków treningowych warto zwrócić uwagę na ich wielkość oraz kaloryczność. Jeśli planujesz częste treningi z psem wybierz mniejsze przekąski, tak aby nie doprowadzić do otyłości czworonoga. Z drugiej strony należy również dopasować wielkość smakołyków do rozmiarów psa. Przysmaki w rozmiarze XS u dużych ras mogą powodować nawet zadławienie, a poza tym pupil nawet nie odczuje, że cokolwiek otrzymał. Z kolei zbyt duże smakołyki mogą powodować, że psiak zajmie się dłuższą konsumpcją, a nie treningiem

Akcesoria na spacer

Spacer to nieodłączny element pieskiego życia. Aby Nasz pupil był bezpieczny należy zadbać o jego spacerowy „mundurek”, na który składa się obroża/szelki oraz smycz. W zależności od pogody za oknem oraz wielkości psa
i rodzaju jego sierści niektórzy właściciele decydują się na specjalne ubranka. Nie jest to jednak wymóg przy kompletowaniu wyprawki. Tak samo jak wszystkie akcesoria treningowe:

• linki
• saszetki na przysmaki
• fresbee
• pas i smycz do joggingu
• kliker

Można na spokojnie dokupić później, kiedy już bardziej poznasz preferencje swojego pupila. Nie warto od razu decydować się na cały asortyment, gdyż czasem psiak musi po prostu dorosnąć do pewnych aktywności. Nie ulega jednak wątpliwości, że powinniśmy zaopatrzyć się w woreczki na odchody, gdyż kultura wymaga, aby posprzątać po załatwieniu potrzeb fizjologicznych przez Naszego czworonoga.

Adresówka

Oprócz czipowania psa warto wziąć pod uwagę również zakup adresówki (najlepiej z grawerem). W ten sposób, jeśli zdarzy się sytuacja, że pupil ucieknie lub zgubi się w jakimś obcym miejscu, jest duże prawdopodobieństwo,
że w ciągu kilku godzin ktoś do Nas zadzwoni. Być może Nasz czworonóg nie ma tendencji do samotnych wędrówek, ale zawsze może zdarzyć się sytuacja, w której zwierzę nieoczekiwanie się przestraszy i jedynym wyjściem będzie ucieczka. Jest to również jasna informacja dla znalazcy, że psiak posiada właściciela, a nie jest kolejnym bezdomnym osobnikiem. Dodatkowo, jest to stosunkowo niedrogi i łatwy do nabycia gadżet. Coraz więcej sklepów w cenie adresówki wykonuje również grawer. Najczęściej na takich identyfikatorach umieszcza się imię psa oraz numer kontaktowy opiekuna. Jeśli planujesz wyjazd za granicę nie zapomnij umieścić także numeru kierunkowego Polski

Podróż i bezpieczeństwo

Jeśli wyprawy pupila ograniczają się tylko do corocznej kontroli u lekarza weterynarii, Twoim obowiązkiem jest również zapewnienie mu odpowiedniego bezpieczeństwa. Za nieprawidłowe przewożenie zwierzęcia (szczególnie zagrażające bezpieczeństwu czworonoga i współpasażerów) grożą przykre konsekwencje. Nie mam na myśli tylko i wyłącznie mandatu, ale także bezpośrednie zagrożenie życia (np. gdy pies się czegoś wystraszy lub kierowca bardzo gwałtownie zahamuje). Aby Nasza podróż była w pełni bezpieczna warto zaopatrzyć się w specjalne pasy bezpieczeństwa dla psów lub też szelki do przewozu. Dla mniejszych zwierząt najczęściej wybierane są transportery, a dla tych większych specjalne klatki do bagażnika. Jeśli chcemy chronić siedzenia w samochodzie warto rozważyć zakup odpowiedniej maty, która nie tylko zabezpiecza przed pazurami i błotem, ale również nieprzewidzianymi „wpadkami” fizjologicznymi.

Legowisko

Puchate, mięciutkie łóżeczko to coś, o czym marzy każdy…. z wyjątkiem Naszych czworonogów, które niekiedy same decydują gdzie będą spędzały noce. Niemniej jednak warto zainwestować w legowisko, gdyż pupil powinien wiedzieć, że jest to miejsce gdzie może się wyciszyć i odpocząć. W tym aspekcie bardzo ważną rolę odgrywa wczesna nauka takiej umiejętności. Dodatkowo, psie łóżko powinno stać spokojnym miejscu, gdzieś, gdzie nie przebiega trasa komunikacyjna (wykluczyć można zatem korytarz, wejście do pokoju, ganek). Otoczenie musi być spokojne i bezpieczne dla czworonoga. To jakie legowisko wybierzesz zależy już całkowicie od Ciebie, ważne jednak by było rozmiarowo dopasowane do psa. Tak, by mógł swobodnie się na nim przekręcać i wypoczywać.

Zabawki

Rynek zoologiczny oferuje Nam bardzo wiele różnego rodzaju zabawek. Należy zwrócić przede wszystkim uwagę na wielkość i jakość wykonania takich artykułów. Z drugiej strony postaraj się, aby zabawki pozwalały na aktywność fizyczną, jak również intelektualną. Spraw, by przedmioty oddziaływały na różne zmysły psa. Zupełnie inaczej bawi się pupil, który ma zarówno piłeczki, szarpaki i miśki, a także kongi, maty węchowe i maty do lizania. Jego „plac zabaw” jest bardzo zróżnicowany i w zależności od potrzeby skupia się na innych przedmiotach. A jak według Ciebie bawi się pies, który ma w swoim asortymencie 10 takich samych piłeczek? Z jednej strony ma dużo zabawek, z drugiej żadnego urozmaicenia. Pomyśl o tym, zanim kupisz w prezencie 10 – ciopak różnokolorowych kulek.

Higiena

O woreczkach pisałam przy okazji spacerów. Niemniej jednak, szczególnie u szczeniaków, zaleca się zakup podkładów higienicznych w celu nauki czystości. Nie oznacza to, że mamy wolne od spacerów i pies będzie teraz tylko i wyłącznie korzystał z „domowej toalety”. Podkłady niejednokrotnie potrafią uratować panele i parkiet przed dużym zniszczeniem ;). W miarę rozwoju psiaka wycofujemy je stopniowo. Niekiedy zdarza się, że pupil na tyle „ogarnia” toaletę na zewnątrz, że nie są one w ogóle potrzebne. Dodatkowo, warto również zaopatrzyć się w szampony dla psów – jego pielęgnacja zależy przede wszystkim od rodzaju sierści, jednak szampon zawsze warto mieć gdzieś pod ręką. Czasem zdarzają się sytuacje, gdzie zaraz po wejściu do mieszkania psiak wymaga natychmiastowej kąpieli.

Wyprawka dla pierwszego psa wydaje się dość skomplikowana, jednak gdy wiesz, czego poszukujesz zakupy stają się prawdziwą przyjemnością Zawsze lepiej też coś dokupić, niż upychać zbędne i nieużywane przedmioty po szafach

Artykuł Psia wyprawka – czego potrzebujesz dla swojego pupila? pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

Czym się kierować przy wyborze pupila?

Zdecydowaliśmy, że w Naszym życiu pojawi się pies. Na co zwrócić uwagę, by kolejne lata były pasmem sukcesów na linii właściciel – zwierzę? W jaki sposób wybrać pupila spośród tysięcy innych „kandydatów”?

Rodzaj i długość pracy

Nie czarujmy się, to ile i w jaki sposób pracujesz ma bardzo duże znaczenie – osoba pracująca zdalnie lub standardowe 8 godzin przez pięć dni w tygodniu, ma inne możliwości wychowywania psa, niż człowiek, który jest przez większość tygodnia w delegacji lub pracuje na 3 zmiany. Już na tym etapie warto zastanowić się, ile tak naprawdę mamy wolnego czasu, który możemy przeznaczyć na obowiązki związane z pupilem. Z całego serca polecam REALNIE podejść do tego zadania – przecenianie swoich możliwości nic nie da, a może wprowadzić do życia wiele bałaganu i tzw. „niedoczasu”. Prześledź swój plan dnia/tygodnia, tak aby później uniknąć nadmiernego stresu.

Zagospodarowanie czasu wolnego

Z poprzednim punktem ściśle związane jest następne zagadnienie – Twój czas wolny i sposób w jaki go spędzasz. Wolisz aktywność na świeżym powietrzu, czy raczej jesteś typem domatora i większość czasu przebywasz
w domu? Zdecydowana większość ludzi aktywnych fizycznie wybiera psy, które również mają bardzo duże pokłady energii, jednak niejednokrotnie okazuje się, że poświęcają oni sporo czasu na ćwiczenia…, ale na siłowni, gdzie czworonożny przyjaciel nie ma wstępu. Bardzo często okazuje się wtedy, że psiaki zaczynają wykazywać zaburzenia behawioralne, gdyż krótki spacer pomiędzy treningami właściciela, a jego pracą nie zaspokaja ich potrzeb. Zdarzają się również przypadki, że osoby uwielbiające długie piesze wędrówki pod swój dach biorą pieska, któremu przejście kilku km spaceru w zupełności wystarczy i całodniowe wyprawy są dla nich bardzo męczące. I w tym przypadku pojawia się niemały konflikt interesów, którego można było prawdopodobnie uniknąć, gdyby ktoś temu zagadnieniu poświęcił dłuższą chwilę.

Czas dla pupila

W momencie przyjęcia czworonożnego pupila pod Nasz dach staje się on członkiem rodziny. Oprócz określenia rodzaju spędzania wolnego czasu powinniśmy wziąć pod uwagę również to, że pies potrzebuje treningów/szkolenia, czasu na zabawę oraz pielęgnację. W zależności od wieku psa, rasy, rodzaju sierści oraz predyspozycji genetycznych potrzeby te będą mocno zróżnicowane. Nie ulega jednak wątpliwości, że są to podstawowe wymogi pupila, które musimy w odpowiedni sposób zaspokoić. Z moich obserwacji wynika,
że uciążliwe zachowania niepożądane zaczynają się właśnie od zaniedbania, na pierwszy rzut oka, „błahej” potrzeby. Z wywiadów behawioralnych można uzyskać informacje, że najczęstszą przyczyną takich przeoczeń jest brak czasu lub niewiedza na temat podstawowych obowiązków wobec zwierzęcia. Przykłady można by mnożyć, jednakże powinniśmy pamiętać, że każdy właściciel powinien wnikliwie obserwować swojego pupila i przykładać dużą wagę do spełnia wszystkich podstawowych potrzeb czworonożnego przyjaciela.

Powierzchnia domu/mieszkania

Wydawać, by się mogło, że jest to najczęściej pomijany aspekt podczas wyboru pupila, jednak moim zdaniem, warto również się nad nim pochylić, chociażby przez chwilę. Owszem, znam osoby, które mieszkają pod jednym dachem z owczarkiem niemieckim na 30m2, ale tutaj rodzi się pytanie, czy jest to komfortowe zarówno dla właścicieli, jak i dla pupila? Przy wyborze wielkości psa należałoby zastanowić się ile realnie miejsca zajmie Nasz przyjaciel, tak by miał swobodne miejsce do spania, spożywania posiłków, jak również zabawy. Nie popadajmy jednak w skrajności, że pupil musi mieć od razu swój własny pokój Zróbmy to z głową, tak, aby wszyscy czuli się
w domu lub mieszkaniu swobodnie.

Inne zwierzęta

Jeśli już jesteśmy przy zagadnieniu mieszkania/domu, powinniśmy przeanalizować, czy inni mieszkający z Nami czworonożni przyjaciele są gotowi na nowego członka rodziny. Mam tutaj na myśli przede wszystkim koty, które
z natury są dość terytorialne i nie zawsze są w stanie zaakceptować „intruza”. Oczywiście, niektóre rzeczy da się wypracować, ale zdarzają się też osobniki, dla których „bycie tym jedynym” jest najbardziej komfortową sytuacją. Niejednokrotnie okazuje się również, że mieszkające z Nami psy, nie tolerują w swoim otoczeniu innych osobników tego samego gatunku (podłoże takich zachowań jest różnorodne, w każdym przypadku warto zbadać jego przyczynę).

Sytuacja finansowa

Nie ulega wątpliwości, że posiadanie zwierzęcia wiąże się niekiedy z dość wysokimi kosztami utrzymania. Nie zgodzę się tutaj z twierdzeniem, że „mały pies mały problem, duży pies duży problem”. Zarówno przy pupilach miniaturowych, jak i tych należących do ras ogromnych należy wziąć pod uwagę fakt, że powinniśmy zadbać o ich zdrowie:

• odrobaczanie,
• preparaty przeciw kleszczom/pchłom,
• badania krwi,
• kontrola stanu uzębienia

Dodatkowo, niejednokrotnie zdarzają się sytuacje nagłe, gdzie wizyta u lekarza weterynarii pochłania Nasze oszczędności (nie nastawiajmy się jednak aż tak negatywnie ). Dodatkowo, wyżywienie zwierzęcia też kosztuje, przede wszystkim jeśli chcemy zadbać o jego zbilansowaną, dobrej jakości dietę (karmy bez zbędnych dodatków,
z dużą zawartością mięsa, naturalne przysmaki/gryzaki). Produkty te mają zazwyczaj dużo wyższa cenę, jednak zawsze powtarzam, że jeśli oszczędzimy na jedzeniu, dwukrotnie więcej wydamy na leczenie takiego psa (poważne problemy pojawiają się już nawet po kilku latach).

Moda na rasę

Ostatni punkt, ale nie mniej ważny – wybierając psa, który z Nami zamieszka przez kolejne 10 – 20 lat zachowajmy zdrowy rozsądek. Jeśli wybór padł na konkretną rasę, warto zapoznać się z jej specyfiką i upodobaniami – nie kierujmy się tylko chwilową „modą” na konkretny typ psa, gdyż moda przeminie, a my będziemy ponosili później konsekwencje swojego nieprzemyślanego wyboru (warto jednak podkreślić, że warto korzystać ze sprawdzonych źródeł informacji i nie kierować się tylko i wyłącznie pojedynczymi komentarzami, które bardzo często nie mają odzwierciedlenia w rzeczywistości). Każda rasa została ukierunkowana w jakimś konkretnym celu, dlatego też jeśli uwielbiamy spędzać czas wolny przed telewizorem, nie decydujmy się na psa myśliwskiego, który ma bardzo silny instynkt polowania – niezaspokojony bardzo szybko zacznie być bardzo uciążliwy dla domowników. Jeszcze raz podkreślę, że nieznajomość potrzeb psa i ich zaniedbanie skutkuje bardzo poważnymi problemami behawioralnymi – a posiadanie czworonożnego pupila powinno sprawiać Nam jednak więcej radości niż kłopotów ;).

Schronisko, czy hodowla?

Zarówno wybór schroniska, jak i hodowli ma swoich zwolenników i przeciwników. Tak naprawdę wybór należy zawsze do właściciela. Pupil posiadający metrykę może być tak samo problemowy, jak i piesek znaleziony na ulicy. To wszystko zależy od konkretnego osobnika. Owszem, jeśli wybieramy hodowlę, która należy do Polskiego Związku Kynologicznego (ZKwP), jest dużo mniejsze prawdopodobieństwo, że Nasz pupil będzie wykazywał zaburzenia behawioralne lub będzie poważnie chory. Mamy również wtedy pewność, że dany osobnik posiada predyspozycje i cechy danej rasy. Takie psy jednak są sporym wydatkiem finansowym. Pupile mieszkający
w schronisku są niejednokrotnie „kotem w worku”, gdyż bardzo ciężko ocenić charakter takiego pieska, który większość doby spędza w kojcu (można jednak ocenić jego lękliwość, agresywność, pewność siebie). Dopiero
po adopcji niejednokrotnie pokazują, jaka mieszanka genetyczna w nich drzemie. Co wcale nie oznacza, że tzw. „adopciaki” są w jakimś stopniu gorsze od psów rasowych – wiele mówi się o tym, że są to najbardziej wdzięczne zwierzęta na świecie.

Pies, czy może suczka?

Na to pytanie ciężko udzielić jednoznacznej odpowiedzi – w zasadzie to zależy :). Niejednokrotnie w obrębie jednego miotu można spotkać suczki, które są o wiele pewniejsze siebie niż samce, a płeć męska może być dużo łagodniejsza od damskiej – tak jak już niejednokrotnie wspomniałam, to wszystko zależy od danego osobnika. Istnieją jednak przesłanki, że samce są jednak bardziej wytrzymałe fizycznie, samodzielne (nie czują aż tak mocnej więzi z właścicielem), a także charakteryzują się większą pewnością siebie. Nie ulega wątpliwości, że to właśnie przedstawiciel płci męskiej znaczy swój teren, jak również może zacząć uciekać, gdy „psie sąsiadki” będą miały akurat cieczkę. Dla odmiany, samice są z reguły bardziej łagodne, częściej polecane do domów, gdzie są dzieci (chociaż zdarzają się suczki, które uciekają od dzieciaków). Samice zazwyczaj nawiązują silniejszą więź z właścicielem i są bardziej podatne na szkolenie. Jednak i tutaj możemy wymienić dość poważny „minus” – ruja
i potencjalna ciąża („problem” ten znika po zabieg kastracji, bądź sterylizacji).

Podsumowując, podczas wyboru pierwszego, czy też kolejnego psa najlepszym doradcą jest zdrowy rozsądek ;). Warto realnie ocenić swoje możliwości, tak, aby mieszkanie z czworonożnym pupilem było w większości przyjemnością i dobrą zabawą, a nie przykrym obowiązkiem.

Artykuł Pierwszy pies – jak zrobić to dobrze? pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

Czy zabieg kastracji można porównać do bestialskiego okaleczania zwierząt domowych?! ? ? ?

Witajcie moi drodzy Czytelnicy ? Dziś chciałabym poruszyć temat, który (ku mojemu ogromnemu zdziwieniu) budzi cały czas wiele kontrowersji – KASTRACJA. Postanowiłam poświęcić temu zagadnieniu, aż cały wpis, gdyż jest to bardzo istotny zabieg wokół którego krąży wciąż wiele mitów (często przekazywanych z pokolenia na pokolenie) nie mających żadnego naukowego uzasadnienia. Dlatego przygotowałam dla Was zbiór faktów i mitów, które (mam nadzieję) rozwieją wszelkie wątpliwości ? ? Zapraszam!

8 faktów dotyczących zabiegu kastracji

Zanim zaczniemy…. co oznacza słowo kastracja i na czym ona w ogóle polega? ? Najogólniej mówiąc, jest to zabieg chirurgiczny (przeprowadzany tylko i wyłącznie przez lekarza weterynarii!), który ma na celu pozbawienie zwierzęcia zdolności do rozmnażania się. U samic wycinana jest macica i jajniki, natomiast u samców usuwane są jądra. Co ważne! W społeczeństwie przyjęło się, że zabieg chirurgiczny wykonywany u samców to kastracja, a u samic – sterylizacja. Nie jest to poprawne nazewnictwo! Są to dwie różne metody mające na celu uniemożliwienie rozmnażania się zwierząt. KASTRACJA – usunięcie jąder/jajników, macicy. STERYLIZACJA – podwiązanie nasieniowodów/jajników (nie zapobiega jednak nowotworom). Jeśli już wszystko jasne to przejdźmy do faktów. ?

1. Zapobiega „niechcianym” ciążom, co związane jest również ze zmniejszeniem niekontrolowanego przyrostu naturalnego

Jest to punkt, którego chyba nie muszę większości z Was tłumaczyć. ? Na świecie jest zbyt dużo bezdomnych zwierząt, które można adoptować. Bezsensowne rozmnażanie pupila, dla własnej satysfakcji nie jest dobrym wyjściem. Niech Wam nie przychodzą również do głowy pomysły typu „ktoś weźmie do siebie takie maleństwo”. Niestety w większości przypadków, takie myślenie kończy się mimowolnym posiadaniem dużej ilości zwierząt. Co więcej, jeśli zdarzy się kiedykolwiek, że Wasza suka lub kotka znajdą się poza podwórkiem, a będzie ona po zabiegu, będziecie mieli 100% pewności, że nie wróci z „niespodzianką”. ? ?

2. Eliminuje występowanie ropomacicza u samic

Ropomacicze, czyli schorzenie układu rozrodczego u samic. Dokładniej mówiąc, jest to stan zapalny błony śluzowej macicy, w której gromadzi się ropna wydzielina. Częstotliwość występowania wzrasta wraz z wiekiem, u zwierząt, które nie przeszły zabiegu kastracji. We wczesnym stadium rozwoju jest chorobą trudną do „zauważenia” przez właściciela, gdyż pojawiają się objawy nieswoiste (czyli takie, których nie można przypisać do danej jednostki chorobowej np. osłabienie). Nieleczona natomiast może prowadzić do poważnych konsekwencji m.in. sepsy. Z tego powodu również, jeśli nie planujemy posiadania psich lub kocich potomków powinniśmy kastrować samice. Po co narażać pupila na cierpienie, a siebie na stres? Lepiej podjąć poważną „męską” decyzję i spać spokojnie. ?

3. Chroni przed wystąpieniem ciąży urojonej

Na pewno wiecie co to takiego ciąża, ale czy słyszeliście kiedykolwiek określenie ciąża urojona? ? Jak sama nazwa wskazuje, jest to stan fikcyjny, czy też wymyślony. Ale dlaczego pojawia się u samic? Otóż głównym czynnikiem są hormony (tak! potrafią namieszać), a raczej jeden z nich – progesteron (odpowiedzialny za utrzymanie ciąży). Ale co ma hormon do ciąży urojonej? Towarzystwo ciężarnej suki (gdyż ich dotyczy to częściej, niż kotek), czy pojawienie się w domu młodych może u danego osobnika „rozbudzić” instynkt macierzyński. Jest to pozostałość po przodkach, kiedy to u samic będących w tej samej fazie cyklu rozpoczynała się laktacja, niezależnie od tego, czy była ona zapłodniona czy nie. Chodziło głównie o wykarmienie i wychowanie młodych, w razie nagłych wypadków – śmierci matki, czy też małej ilości pokarmu. Dlatego też, ciąża urojona nie jest wcale rzadkim przypadkiem. A co właściwie może zauważyć właściciel? Najczęściej pojawia się zmiana zachowania – samica buduje gniazdo, do którego przynosi zabawki, czy kapcie, a także wylizuje brzuch. Nie jest to stan obojętny także dla jej psychiki. Jak się przed tym ustrzec? Kastracja! ?

4. Zmniejsza ryzyko pojawienia się nowotworu, zarówno narządów rodnych, jak i gruczołów płciowych

Czy suka/kotka będzie narażona na nowotwór jajników, czy macicy, jeżeli nie będzie ich posiadała? ? A kocur/pies będzie borykał ze schorzeniami jąder, których już „nie ma”? ? Odpowiedź jest dość oczywista. NIE, bo nowotwór nie wytworzy się na/w narządzie, których brakuje w organizmie. Co więcej, u suk/kotek ryzyko występowania nowotworu gruczołu mlekowego jest praktycznie zerowe (szczególnie u samic kastrowanych przed pierwszą rują). Dodatkowo, obniżenie ryzyka pojawienia się różnorodnych chorób, wiąże się ze zmniejszoną częstotliwością wizyt w lecznicach weterynaryjnych i zachowaniem pieniędzy w portfelu. ?

5. Wydłuża życie zwierzęcia

Kastracja zmniejsza ryzyko pojawienia się nowotworów, co wpływa również na długość życia zwierzęcia. Dodatkowo eliminacja włóczęgostwa, jest także czynnikiem, który przedłuży życie Waszego pupila. Brak gwałtownych zmian hormonalnych też nie pozostaje bez znaczenia. Recepta na dłuższą przyjaźń z Twoim psem/kotem? Kastracja! ? ?

6. Zwiększa stabilność psychiczną u samic

Nie odkryję tutaj Ameryki! Zresztą… sami wiecie, jak to jest z kobietami. ? Rewolucja hormonalna ma wpływ na zmianę zachowania i samopoczucia. Nie inaczej jest u zwierząt. Burza hormonów, ich wzrost i spadek potrafią dużo namieszać. Dodając do tego ryzyko pojawienia się ciąży urojonej, może być dużym obciążeniem psychicznym dla samicy. Dlatego też kastracja, która pozbawia sukę/kotkę „huśtawki” hormonów, ma pozytywny wpływ na stabilność psychiczną. Ale! Samica, która miała poważne problemy behawioralne przed zabiegiem, nie obudzi się cudownym i bezproblemowym pupilem. ? Nie ma tak łatwo.

7. Zmniejsza pobudliwość u samców

Wyobraźcie sobie „psiego/kociego” młodzieńca w którym buzują hormony, który chce zdobyć partnerkę i posiadać potomstwo…. Aby tego dokonać, najczęściej ucieka poza granice podwórka, nawet na kilka dni. ? Ciach! I „problem” z głowy. A tak na poważnie…. samiec, który nie odczuwa potrzeby walki o samice, a także nie jest zainteresowany przedłużeniem gatunku, staje się stabilniejszy psychicznie. Zazwyczaj zanika włóczęgostwo (co zmniejsza ryzyko potrącenia przez samochód) – mówię zazwyczaj, gdyż pies/kot, który został wykastrowany w późniejszym wieku, włóczęgostwo ma „zakodowane” i istnieje ryzyko, że nawyk zostanie z nim do końca życia. Jeśli chodzi o psy, mówi się również o tym, że po zabiegu, są one bardziej skłonne do współpracy. ?

8. Pojawia się skłonność do nadwagi

Tak! Prawdą jest, że w wyniku kastracji, w organizmie zwierzęcia zachodzą zmiany hormonalne, które mają wpływ na spowolnienie metabolizmu. Wobec czego Wasz pupil ma tendencję do odkładania się „tłuszczyku”. Dodając do tego, zwiększony apetyt (ach te hormony!) może z tego wyjść niezły „klops”. ? Ale! Zauważcie, że mówię tutaj cały czas o skłonności do nadwagi, a nie o tyciu (które nota bene jest uważane za mit). Rozrastanie się zwierzęcia w szerz jest tylko i wyłącznie winą właściciela, który nie zapewnia odpowiedniej jakości lub ilości karmy, nie zaspokaja potrzeb ruchowych zwierzęcia, a co najgorsze pozwala na tzw. żebranie przy stole, co skutkuje zjadaniem nadprogramowych ilości jedzenia. W wyniku nagromadzenia tych wszystkich czynników, często spotykamy otyłe zwierzęta, a niejeden właściciel z miną znawcy ogłasza, że „Wie Pan, on kastrowany!”, jakby to było wytłumaczeniem na wszystkie dolegliwości pupila. Dlatego tak ważne, szczególnie u zwierząt po zabiegu, jest podawanie odpowiedniego pokarmu.

Na dziś to wszystko ? Jak sami widzicie, kastracja to tak obszerny temat, że nie można go „zamknąć” w jednym wpisie. Dlatego też, następnym razem poruszę mity dotyczące tego zabiegu. ? Życzę miłego czytania i do zobaczenia wkrótce! ?

Artykuł „Kastracja?! Nie będę krzywdził(a) mojego pupila!” – czyli fakty i mity o zabiegu chirurgicznym zapobiegającym rozmnażaniu się zwierząt – cz. I pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

wywierać pozytywny wpływ na nasze życie? ?

Poznaj 5 jednoznacznych dowodów!

Witajcie moi drodzy Czytelnicy! Dziś temat być może dla części z Was oczywisty, a dla innych dość zaskakujący Tak naprawdę większość osób nie wyobraża sobie życia bez czworonożnego towarzysza! Jednocześnie nie są one w stanie stwierdzić dlaczego obecność kota/psa tak skutecznie poprawia ich nastrój Odpowiedź znajdziecie w dalszej części wpisu!

Nie ominie Cię…poprawa samopoczucia!

Psy oraz koty towarzyszą człowiekowi już od kilku tysięcy lat, jednak współcześnie charakter relacji człowiek – zwierzę uległ diametralnej zmianie ? Wcześniej, czworonogi utrzymywane były głównie w celu ochrony żywności lub gospodarstwa. Dziś, psy, a także koty pełnią rolę towarzysza, a niekiedy traktowane są również jako pełnoprawni członkowie rodzin Naukowcy wskazują, że obecność pupila w domowym zaciszu wpływa na poprawę samopoczucia domowników. Czy zastanawialiście się dlaczego tak się dzieje? ? ? Ponieważ zwierzęta nie tylko nawiązują z człowiekiem bardzo silną i trwałą więź, ale również zabawa z nimi i głaskanie ich wpływa na redukcję wielu negatywnych emocji! Nie bez powodu, w ostatnim czasie, coraz powszechniejsza staje się animaloterapia, czyli wspomaganie leczenia poprzez kontakt z różnymi gatunkami czworonogów. Jest ona wskazana szczególnie dla osób niepełnosprawnych, jak również dzieci, ale każdy opiekun może poczuć jej korzystny wpływ. Bo kto z Was nie kocha przytulania i głaskania swojego pupila? ?

Darmowa redukcja stresu

Czy brak stresujących sytuacji we współczesnym świecie jest w ogóle możliwy? Chyba jednak nie ? Co więc może nam pomóc? Jak sobie z tym radzić, by nie dać się zwariować? Odpowiedź może okazać się całkiem banalna! ? Baw się z podopiecznym i głaskaj jak najwięcej. I oto właśnie cała recepta na zło tego świata! Bo za stres odpowiedzialny jest przede wszystkim kortyzol, czyli hormon stresu, którego poziom, podczas nieprzyjemnych sytuacji dnia codziennego, ulega znacznemu wzrostowi. Naukowcy zauważyli natomiast (i chwała im za to!), że kontakt ze zwierzęciem powoduje jego obniżenie, niezależnie od tego na jak wysokim był on poziomie. Czy to nie wspaniała informacja dla wszystkich opiekunów? Czy też ludzi wahających się nad adoptowaniem/przygarnięciem/kupnem czworonoga? ?

Więcej przyjaciół? Brak samotności? A może otwartość na świat?

Coraz częściej wspomina się o dobroczynnym wpływie czworonogów na samopoczucie osób samotnych ? Wynika to przede wszystkim z tego, że obecność w domu psa lub kota zmniejsza uczucie osamotnienia i izolacji. Osoby te mają towarzysza codziennego życia i dzięki temu nie tylko nie ulegają nudzie, ale również są bardziej skłonne do nawiązywania nowych kontaktów. Dlaczego? ? Ponieważ spacer z psem po okolicy jest doskonałą okazją do poznania innych wielbicieli czworonogów! Co więcej, spotkanie na swojej drodze miłośników zwierząt, może być szansą nie tylko na prowadzenie długich rozmów (co również przeciwdziała samotności), ale również pozwala na zdobycie prawdziwych przyjaciół (niekiedy na całe życie)! ?

Motywacja do aktywności fizycznej

Tutaj wielki ukłon w stronę właścicieli psów! ? Nie dyskryminując opiekunów kotów Chociaż w naszym kraju mało popularne jest wychodzenie na spacery z „mruczkami”, nie tylko ze względu na kontrowersyjność tego tematu, ale również na samopoczucie i komfort kota (zdecydowana większość nie jest typem odkrywcy świata zewnętrznego). Chyba większość z Was zgodzi się ze mną, że codzienna aktywność fizyczna ma pozytywny wpływ na funkcjonowanie organizmu, czy samopoczucie? Ale czy zawsze mamy ochotę na spacer, ćwiczenia, czy jazdę na rowerze? Szczególnie, gdy pogoda za oknem nie sprzyja? Raczej nie ? A czy nasz pies poczeka z załatwieniem potrzeb fizjologicznych, bo pada deszcz? ? Tym bardziej nie! Dlatego też, wyprowadzanie pupila na spacer zwiększa naszą aktywność fizyczną niezależnie od warunków atmosferycznych. Spacer musi odbywać się regularnie i codziennie! A kondycja… „wyspacerujesz” ją sobie sam/a ?

Nauka wrażliwości i empatii w cenie!

Czy opiekując się zwierzęciem możemy zdobyć/wykształcić jakąś nową umiejętność? Oczywiście, że tak. Dotyczy to szczególnie tych najmłodszych członków rodziny, czyli dzieci Posiadanie pupila pozwala pociechom na naukę cierpliwości oraz systematyczności, m.in. poprzez codzienne spacery, karmienie zwierząt, czy też sprzątanie po nich. Ale, nie decydujmy się na zakup/adopcję czworonoga tylko i wyłącznie dlatego, że dziecko chce i ma chwilową zachciankę. Nie tędy droga! O tym pisałam we wcześniejszych postach https://zrozumiecpupila.pl/pierwszy-pupil/. Jednocześnie w najmłodszych wykształca się również wrażliwość, a także następuje rozwój empatii w stosunku do zwierząt oraz otoczenia. Co w przyszłości może pomóc im w zdobywaniu np. większej liczy przyjaciół

Czy doświadczacie jeszcze innych, pozytywnych aspektów związanych z posiadaniem pupila? A może zastanawiacie się, czy warto mieć w domu czworonoga? ? Mam nadzieję, że ten wpis pozwoli Wam jeszcze bardziej docenić dobroczynny wpływ psów oraz kotów na Wasze samopoczucie, a także kondycję fizyczną ? Zapraszam do komentowania i czytania innych postów ?

Artykuł 5 niepodważalnych powodów dla których warto mieć czworonożnego pupila pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

Czy aromaterapia może złagodzić lęk?

Zastanawialiście się kiedyś nad zastosowaniem aromaterapii u swojego psa lub kota? Czy uważacie, że jest to metoda warta uwagi, czy też totalna bzdura i strata czasu? ? Mam nadzieję, że pierwsza część wpisu o olejkach eterycznych zachęciła Was do zgłębienia tego tematu Dlatego też, przygotowałam dla Was małą „ściągawkę” odnoście olejków eterycznych, ich właściwości, a także wskazań i przeciwwskazań do ich stosowania. Przyjemnej lektury!

Domowy pupil a olejki eteryczne – co stosować i jak robić to bezpiecznie?

Bezpieczeństwo przede wszystkim! Pamiętajcie o tym, żeby aromaterapię stosować z głową. ? Jak już wspomniałam w poprzednim poście, który możecie znaleźć tutaj ? https://zrozumiecpupila.pl/stosowanie-aromaterapii-u-zwierzat-czesc-i/, olejków nie aplikujemy na sierść i skórę zwierząt, a do aromaterapii używamy ich w formie rozcieńczonej (z wodą). Przed użyciem jakiegokolwiek zapachu dobrze jest zapoznać się z jego właściwościami! Jeśli macie jednak jakieś wątpliwości, zawsze możecie zapytać lekarza weterynarii, czy u Waszego pupila aromaterapia może być stosowana Dodatkowo, w trakcie stosowania terapii, warto obserwować reakcję zwierzęcia, aby przekonać się jaki wpływ ma na pupila dany zapach. Czy działa on pozytywnie? A może jednak wpływa drażniąco i pies lub kot unika przebywania w jego pobliżu?

Olejki eteryczne uważane za nieszkodliwe

Do grona olejków, które wywierają korzystny wpływ na organizm zwierzęcia można zaliczyć:

1. melisowy – ma działanie silnie uspokajające, a dodatkowo łagodzi objawy depresji oraz niepokój
2. lawendowy – łagodzi stres oraz stany lękowe, a także działa relaksująco i uspokajająco
3. geraniowy – posiada właściwości uspokajające oraz relaksujące, stosowany w leczeniu niepokoju, bezsenności oraz stanów depresyjnych
4. chmielowy – posiada walory uspokajające oraz nasenne
5. rumiankowy – ma działanie uspokajające i relaksujące
6. bergamotowy – stosowany w celu łagodzenia stanów lękowych i depresyjnych

Olejki o działaniu toksycznym – NIE STOSOWAĆ!!!

Aplikowanie zapachów, które wywierają niekorzystny wpływ na zwierzęta domowe może zakończyć się zatruciem pupila. U zwierzęcia kontakt z substancjami szkodliwymi najczęściej powoduje pojawienie się ślinotoku, nudności, wymiotów lub też zaburzenia oddychania, czy ogólnego osłabienia organizmu. Pupila należy wtedy niezwłocznie zabrać do lekarza weterynarii!

Wskazania i przeciwwskazania do stosowania aromaterapii

Głównym wskazaniem do zastosowania olejków eterycznych w formie aromaterapii jest przede wszystkim zmniejszenie stresu u zwierząt. Zapachy o właściwościach relaksujących mają przede wszystkim wyciszyć Waszego pupila i poprawić jego samopoczucie. Dodatkowym atutem jest również to, że jest to metoda nieinwazyjna Postawienie kominka z przygotowaną „miksturą” nie powinna niepokoić zarówno kota, jak i psa. Dobrym pomysłem jest również połączenie dwóch metod, czyli terapii behawioralnej wspomaganej aromaterapią. Pamiętajcie! Samo rozpylanie olejków nie zlikwiduje problemów behawioralnych!

Aromaterapii nie stosujemy w przypadku, gdy zauważymy niepokojące objawy ze strony zwierzęcia, do których możemy zaliczyć: unikanie miejsc, gdzie rozpylamy olejki, wzmożona drażliwość/agresja, złe samopoczucie, problemy z oddychaniem. Kiedy występują jakiekolwiek alarmujące symptomy, nie należy zmuszać zwierzęcia do terapii!!! Może to wyrządzić więcej szkód niż pożytku, a tego przecież nie chcemy

Z własnego doświadczenia wiem, że wykorzystanie olejków eterycznych w celu łagodzenia lęku może przynieść pozytywne skutki. Aromaterapię stosowałam u moich dwóch kotek przez prawie miesiąc i ku własnemu zdziwieniu (tak! też miałam mieszane uczucia jeśli chodzi o skuteczność) olejki spowodowały wyciszenie i obniżenie reakcji stresowej! Po 3 tygodniach z czystym sumieniem mogłam stwierdzić EUREKA! To działa!

Olejki eteryczne a inne zwierzęta? Garść ciekawostek

Wpływ działania olejków eterycznych badano również na zwierzętach gospodarskich i laboratoryjnych:

1. u koni olejek lawendowy powoduje zmniejszenie reakcji stresowej – obniżenie częstości skurczów serca
2. olejek bergamotowy wpływa na obniżenie stresu u szczurów
3. olejek pomarańczowy redukuje reakcje lękową u szczurów Wistar
4. u ryb olejek goździkowy obniża aktywność motoryczną oraz zmniejsza stres
5. olejek melisowy i walerianowy działa uspokajająco na drób

Stosowaliście kiedykolwiek aromaterapię u swoich pupili? Czy przyniosło to oczekiwany efekt? A może jednak nie zauważyliście żadnej różnicy? ? Jeśli macie jakiekolwiek pytania zapraszam do komentowania lub napisania wiadomości prywatnej

Artykuł Stosowanie aromaterapii u zwierząt – warto, czy też nie? Część II pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

czy mit?

Czy aromaterapia może złagodzić lęk?

Witajcie moi drodzy Czytelnicy! Dzisiaj chciałabym poruszyć temat związany ze skutecznością działania olejków eterycznych na zwierzęta (nie tylko te domowe, ale również i laboratoryjne i gospodarskie ?). Zagadnienie to jest mi szczególnie bliskie, gdyż w swojej pracy inżynierskiej badałam wpływ olejków eterycznych o właściwościach uspokajających na zachowanie moich dwóch kotek brytyjskich Ponieważ chciałabym Wam przekazać dużo przydatnych informacji, temat ten podzieliłam na dwie części. Przyjemnego czytania!

Aromaterapia – co to właściwie jest?

Najprościej mówiąc, jest to terapia polegająca na wykorzystaniu olejków eterycznych w celu poprawy samopoczucia pacjenta. Najczęściej stosowana jako uzupełnienie prowadzonego już leczenia. Jednak, o aromaterapii wspomina się również, jako jednej z form medycyny alternatywnej, która w dzisiejszych czasach zyskuje coraz większą popularność. Dotyczy to szczególnie opiekunów, którzy dość sceptycznie nastawieni są do stosowania farmakoterapii i poszukują innych metod leczenia swojego pupila. Jak zatem działają olejki eteryczne? Dlaczego mówi się, że jest to nieinwazyjna terapia?

Węch – jeden z najważniejszych zmysłów

Zarówno koty domowe, jak i psy, mają bardzo dobrze rozwinięty zmysł powonienia. Dlatego też, stosowanie bodźców zapachowych w postaci olejków eterycznych może pozytywnie oddziaływać na samopoczucie Waszego pupila. Ponieważ, zastosowanie tej metody, opiera się głównie na rozpylaniu olejków zapachowych z wodą, za pomocą podgrzewanego kominka, uznaje się, że jest to forma nieinwazyjnej terapii. Niektóre zapachy stosowane w formie inhalacji wpływają korzystnie na organizm zwierzęcia, łagodzą stres oraz obniżają napięcie nerwowe. Oczywiście PAMIĘTAJCIE, że przed użyciem jakiegokolwiek olejku eterycznego należy zapoznać się z jego działaniem! Mam tutaj na myśli przede wszystkim oddziaływanie pobudzające, czy też uspokajające. Warto również zwrócić uwagę na to, czy dany zapach nie działa drażniąco lub też szkodliwie na dany gatunek zwierząt

Jak zatem stosować olejki, by pomóc, a nie zaszkodzić?

Jak już wspomniałam wcześniej, to właśnie aromaterapia uznawana jest za metodę nieinwazyjną. Co ważne, olejki muszą być rozcieńczone z wodą! Głównie ze względu na to, że zwierzęta domowe mają dużo bardziej czuły węch niż my A przecież chcemy pomóc, nie zaszkodzić Drugim najważniejszym elementem, jest dobór zapachu, o odpowiednim działaniu Dlatego też, przed zastosowaniem jakiegokolwiek olejku warto poczytać o nim troszeczkę więcej, aby np. pobudzonego psa, którego chcemy wyciszyć, nie „ożywić” przypadkiem jeszcze bardziej. Pamiętajmy również o tym, że niektóre olejki mogą działać trująco!

A co ze stosowaniem olejków eterycznych bezpośrednio na skórę lub sierść? Takie działania zdecydowanie odradzam, ponieważ:

1. nierozcieńczone olejki mogą działać bardzo drażniąco na skórę Waszego pupila
2. przy kontakcie skóry z danym olejkiem, może pojawić się silna reakcja alergiczna
3. zwierzę najprawdopodobniej będzie chciało zlizać substancję ze swojej sierści! A zastosowany olejek, po podaniu doustnym, może spowodować szereg działań niepożądanych

Dlatego też, jeśli macie ochotę stosować olejki eteryczne, to tylko w formie inhalacji

Na koniec słów kilka o … historii stosowania olejków eterycznych

W wielu publikacjach spotykam się z twierdzeniem, że wpływ olejków eterycznych na organizmy ludzi i zwierząt nie został jeszcze w pełni poznany. Naukowcy przeprowadzają coraz nowsze badania, mające potwierdzić ich skuteczność lub też zaprzeczyć tym teoriom. Jednak warto zwrócić uwagę, że już w starożytnych cywilizacjach na terenie Egiptu, Chin, czy Indii, od co najmniej 6000 lat używano ziół jako substancji leczniczych! Stosowano je zarówno w celu poprawy stanu zdrowia, jak również kondycji emocjonalnej. Później, ich wykorzystanie związane było przede wszystkim z medycyną ludową. Pod koniec XX i na początku XXI wieku można było zauważyć wzrost zainteresowania ziołolecznictwem w różnej formie. Trend ten trwa, aż do teraz! Związane jest to głównie z poszukiwaniem alternatywnych metod terapii, które mogą (choć nie zawsze) zastąpić tradycyjne metody leczenia.

Co będzie czekało na Was w następnej części wpisu?

Przede wszystkim chciałabym opisać Wam, jakie rodzaje olejków eterycznych mogą być stosowane u psów i kotów Zwrócić szczególną uwagę na zapachy, które są szkodliwe i powodują różnego rodzaju dolegliwości. Postaram się również przedstawić Wam w jaki sposób, ja sama, wykorzystałam aromaterapię u moich zwierzaków, a także pokazać ciekawostki związane z zastosowaniem ziół i ich oddziaływaniem na zwierzęta laboratoryjne i gospodarskie Do zobaczenia wkrótce!

Artykuł Stosowanie aromaterapii u zwierząt – warto, czy też nie? Część I pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

Jak zadbać o bezpieczeństwo czworonożnego przyjaciela?

Wesołych Świąt! Boże Narodzenie tuż tuż, a w związku z tym dużo pracy Sprzątanie, gotowanie, szukanie i pakowanie prezentów, a w tym całym chaosie Wasz towarzysz na czterech łapach. Często nie zdajemy sobie sprawy jak wiele niebezpieczeństw czyha na pupila w świątecznie przystrojonym domu! Na co uważać, jak zabezpieczyć świąteczne ozdoby? Zapraszam do dalszej lektury

1. Jemioła

Święta Bożego Narodzenia kojarzą się zazwyczaj z pocałunkami pod jemiołą, dlatego jest ona częstym elementem dekoracji naszego domu. Większość z opiekunów zwierząt nie wie jednak, że owoce tej pięknej rośliny są bardzo trujące i już ich niewielka ilość może poważnie zaszkodzić pupilowi. Jagody powodują nie tylko podrażnienia układu pokarmowego, ale również silne obniżenie ciśnienia krwi. W skrajnych przypadkach zjedzenie kilku kuleczek może być tragiczne w skutkach. Nie zaleca się kupować tej rośliny do domów, w którym mieszkają zwierzęta. Jeśli jednak nie wyobrażasz sobie świąt bez tego akcentu, jak uchronić kota lub psa przed zabawą owocami jemioły? Usuń je! Pozbycie się trujących jagód będzie najlepszym pomysłem.

2. Gwiazda betlejemska (wilczomlecz nadobny)

Częstą ozdobą naszego domu w okresie Świat jest gwiazda betlejemska. Mimo, że piękna, dla naszych czworonogów jest bardzo trująca. Wilczomlecz nadobny w całości jest niebezpieczny, gdyż wszystkie jego części są szkodliwe. W przypadku kontaktu zwierzęcia z tą rośliną może wystąpić podrażnienie błon śluzowych, a także ich bolesność. Po spożyciu występuje biegunka, wymioty, jak również silny ślinotok. Czy warto, więc poświęcić zdrowie pupila, dla walorów estetycznych związanych z posiadaniem gwiazdy betlejemskiej?

3. Choinka

Świąteczne drzewko, które pojawia się w naszych domach raz w roku, jest niezwykle interesującym obiektem dla domowych czworonogów. Zwierzęta często na swój sposób oglądają nowym element wystroju, co może prowadzić nie tylko do zniszczenia choinki, ale również do wypadków. Aby ograniczyć ryzyko przewrócenia drzewka należy przede wszystkim zadbać o jego stabilność. Dobrym pomysłem jest również przymocowanie choinki do sufitu, (jeśli jest na tyle wysoka). Zarówno koty, jak i psy dość często skaczą na świąteczne drzewko, które jest elementem ich zabawy. Dlatego musimy zadbać o to, by w takiej sytuacji bez szwanku wyszedł zarówno pupil, jak i choinka.

4. Prezenty

Zwierzęta kochają uczestniczyć we wszystkich czynnościach związanych z pakowaniem i otwieraniem prezentów Kolorowe wstążki, papier ozdobny i taśma to najlepsze zabawki pod słońcem. Są one jednak bardzo niebezpieczne, gdyż zjedzenie przez pupila części tasiemki może mieć bardzo poważne konsekwencje, nie tylko w postaci problemów z układem pokarmowym. Połknięcie plastikowych części grozi poważnym zadławieniem, które może być tragiczne w skutkach. Zadbajmy, więc o bezpieczne przygotowanie i przechowywanie prezentów poza zasięgiem czworonożnych przyjaciół.

5. Ozdoby świąteczne

Podobnie jak w przypadku prezentów, bombki choinkowe są zawieszone na tasiemkach, nitkach lub plastikowych haczykach. Te drobne elementy wydają się bardzo kuszące dla zwierząt, dlatego najlepiej wieszać takie ozdoby poza zasięgiem wzroku naszych pupili. Dodatkowym niebezpieczeństwem są szklane bombki, które po rozbiciu mogą poważnie pokaleczyć zwierzę. W szczególności dotyczy to kotów, które uwielbiają strącać łapkami ozdoby z choinki. Najlepszym rozwiązaniem będą plastikowe ozdoby zwieszone na tyle wysoko, by kocie łapki nie mogły ich dosięgnąć. Zwróćmy również uwagę na lamki choinkowe, które mogą znaleźć się pomiędzy zębami czworonogów. Jest to rzadko spotykany problem, ale lepiej przypilnować pupila (szczególnie w czasie kilku pierwszych dni po postawieniu choinki) niż ponosić konsekwencje porażenia prądem.

6. Czekoladowe słodkości

Czekolada, mimo, że jest wyjątkowo smaczna, może być zabójcza dla naszego pupila. Czasem niewielka ilość może prowadzić do poważnych konsekwencji. W czasie świątecznych przygotowań powinniśmy uważać, aby zwierzę nie zakosztowało ciasteczek, pierników, czy innych słodkich łakoci. Nie należy również wieszać cukierków na choince, gdyż błyszczący papierek przyciąga wzrok czworonogów, co prowadzi do „polowania” na czekoladowe smakołyki.

7. Ryby – ości

Podczas przygotowywania świątecznych potraw uważajmy, aby nasze zwierzaki nie znalazły przypadkiem ości, które mogą pokaleczyć ich układ pokarmowy. Pilnujmy, żeby nie „podkradały” rybich potraw, a po Wigilii nie podajmy im resztek z karpia. Chyba każdy z nas, chce przeżyć Święta w spokoju i radości, a nie u weterynarza?

8. Wizyta gości

Okres Świąt Bożego Narodzenia to czas, kiedy ludzie spotykają się w rodzinnym gronie. Wiąże się to z dużym stresem dla zwierząt, które rzadko mają okazję być w towarzystwie tylu obcych osób. Szczególnie narażone są zwierzęta, które są bardziej lękliwe i wycofane. Jeśli na liście gości znajdą się dzieci, z którymi nasz pupil nie miał nigdy kontaktu, powinniśmy wcześniej uświadomić młode osoby, aby nie „narzucały” się zwierzętom. Najlepszym rozwiązaniem jest zapoznanie wszystkich gości z pupilem wcześniej, w węższym gronie, tak, aby wszyscy czuli się swobodnie podczas przyjęcia.

Z okazji Świąt Bożego Narodzenia chciałabym życzyć Wam wszystkie co najlepsze. Zdrowia, szczęścia i dużo miłości. Spędzenia tego wyjątkowego czasu w rodzinnym gronie, z Waszymi kochanymi pupilami.

Artykuł 8 świątecznych niebezpieczeństw dla naszych zwierząt pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

Co zrobić, by zastąpić mu matkę?

Witajcie Dzisiejszy post troszeczkę w innym stylu. Ostatnio miałam przyjemność opiekować się malutkim
3-tygodniowym kociakiem. Jest to duże wyzwanie, ponieważ nawet najmniejszy błąd może wiele kosztować. Jeśli jesteś zainteresowany moją relacją zapraszam do dalszej lektury

Jak maluszek znalazł się w moich rękach?

O pomoc w opiece nad malutką kruszynką poprosiła mnie koleżanka Wiadome jest, że w takiej sytuacji nie mogłam odmówić. Kiciuś trafił do niej, kiedy był bardzo mały, wobec czego niezbędnym okazało się zastąpienie mu matki. Ale jak to zrobić, by człowiek stał się nagle kocią opiekunką? Zobacz jak to wyglądało u mnie

Codzienne rytuały

Karmienie

Podstawową czynnością jest nakarmienie maluszka. Dzięki specjalnej butelce z mlekiem możemy chociaż trochę zastąpić kocicę Milka (moja inwencja twórcza) jadła co 4 godziny w ciągu dnia, noc na szczęście przesypiała już całą.

Zapewnienie ciepła

Koty mają wyższą temperaturę ciała niż my, a ciepło matki jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania. Termofor włożony pod kocyk sprawdzał się w takiej sytuacji doskonale.

Załatwianie się

Jak każda istota, mały kotek musi się również wypróżnić. Kiedy maluszek nie potrafi załatwiać się jeszcze do kuwety musimy mu pomóc stosuje się tzw. „odsikiwanie”, które musi naśladować prowokowanie oddania moczu i kału, jakie stosuje matka. Jeśli opanował już sztukę kuwetowania, naszym obowiązkiem pozostaje regularne sprzątnie jego toalety.

Zabawa

Na sam koniec najprzyjemniejsze. Maluszek musi spożytkować trochę energii, której nabył w ciągu całego dnia i pobiegać za ofiarą. Wiem, że ludzkie ręce to doskonała zabawka, ale w przyszłości taki kotek może zacząć atakować nasze dłonie i stopy. Bieganie za sznurkiem jest świetną rozrywką i Milka nie narzekała

Socjalizacja

Kotek, który od małego przebywa w gronie ludzi nie powinien mieć w przyszłości problemów z lękiem przed człowiekiem. Na pierwszy rzut oka było widać, że Milka jest kotem odważnym, ponieważ nawet w nowym miejscu bardzo szybko się odnalazła i biega już po całym mieszkaniu.

Zajmowanie się kocim oseskiem wymaga dużo uwagi i odpowiedzialności. Całe jego życie jest w naszych rękach. Musimy przestrzegać pór karmienia i wypróżniania. Dopilnować, by zawsze miał ciepłe posłanie i odpowiednią ilość rozrywki

Może też zajmowałeś się kociątkiem lub właśnie to robisz? Jeśli tak, może masz ochotę podzielić się własnymi doświadczeniami w komentarzu?

Artykuł Opieka nad małym kotkiem pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

Jak temu zaradzić?

Jedną z głównych przyczyn pozbycia się kota z domu jest brudzenie poza kuwetą. Właściciele często nie wiedzą dlaczego ich pupil tak postępuje, nierzadko obwiniając go o złośliwość. Załatwianie potrzeb fizjologicznych poza kocią toaletą jest jednak wyraźnym sygnałem, że z naszym pupilem nie wszystko jest w porządku i trzeba mu pomóc. Co Twój kot komunikuje? Sprawdź!

Wizyta u lekarza weterynarii

Jeśli Twój kot zaczął załatwiać swoje potrzeby na łóżko, fotel lub dywan Twoim pierwszym krokiem powinna być wizyta u weterynarza. Częstym powodem brudzenia poza kuweta jest zapalenie pęcherza. W takiej sytuacji zwierzę szuka innego miejsca do oddawania moczu, ponieważ kuweta kojarzy mu się z bólem. „Ofiarą” padają najczęściej miękkie powierzchnie, takie jak nasz wypoczynek czy wykładzina. Jeżeli jednak weterynarz stwierdzi, że pod względem medycznym kot jest zdrowy, przyczyn należy szukać w środowisku w którym przebywa Twój pupil.

Brudna kuweta

Kot to bardzo czyste zwierzę. Sam(a) możesz zauważyć jak dokładnie myje całe swoje futerko Oczekuje również, że właściciel będzie dbał o jego kuwetę. Jeśli jest ona brudna, jest w niej dużo odchodów Twój kot będzie szukał innego miejsca. Chyba też wolisz higieniczną toaletę od tej nieświeżej? Pamiętaj, aby regularnie sprzątać w kuwecie, nawet 2-3 razy dziennie. Twój pupil na pewno będzie wdzięczny.

Nieodpowiedni żwirek

Ten powód nagłego brudzenia poza kuwetą może wydawać się błahy, jednak dla Twojego kota ma ogromne znaczenie. Źle dobrany rodzaj żwirku lub jego nagła zmiana może spowodować, że zwierzę będzie szukało lepszego (według niego) miejsca. Niektóre koty nie tolerują innego żwirku niż betonitowy. Innym może przeszkadzać zapachowe podłoże. Sam musisz przetestować, który żwirek jest odpowiedni dla Twojego pupila.

Rodzaj kuwety

Innym problemem jest nieodpowiednia kuweta. Kot, który dotychczasowo załatwiał się w kuwecie odkrytej może nie zaakceptować jej zamkniętej wersji. Właściciele kupują takie kuwety, bo łatwiej je zamaskować, ale zwierzę niekoniecznie będzie z tego zadowolone. W takiej kuwecie nie ma prawidłowej cyrkulacji powietrza, wobec czego zapach odchodów jest bardzo intensywny. Jednak najważniejszym zagrożeniem takiej kuwety jest brak możliwości ucieczki. Jeśli w domu jest więcej niż jeden kot, zakryte kuwety mogą stać się prawdziwym problemem. Może się zdarzyć, że jeden z pupili zaatakuje drugiego osobnika w kuwecie. Ofiara nie może się obronić, a tym bardziej jak uciec. Dlatego kot może wybrać łóżko, ponieważ w razie potrzeby będzie miał możliwość oddalenia się.

Rozmiar kuwety również jest bardzo ważny. Mały kot zmieści się w niewielkiej kuwecie. Jednak dorosły kot nie będzie czuł się komfortowo w toalecie, do której może wejść tylko do połowy. Zadbaj o to, by wielkość kuwety odpowiadała Twojemu kotu.

Nieodpowiednie umiejscowienie kuwety   

Opiekunowie kotów zazwyczaj stawiają kocie toalety tam, gdzie im wygodnie. Wobec czego okazuje się, że kuweta znajduje się koło pralki lub zmywarki. Wszystko jest dobrze, dopóki jednak nie włączymy tych sprzętów. Twój pupil może wystraszyć się wirującej, hałaśliwej maszyny! Nie będzie chciał załatwiać swoich potrzeb z obawą, że w każdej chwili to duże białe pudło może zacząć wydawać dziwne dźwięki. Czy myślisz, że będzie grzecznie czekał, aż upierzesz swoje ubrania?

Starajmy się również nie stawiać kuwety w miejscach, gdzie chodzi dużo ludzi, gdzie cały czas ktoś się kręci. To dodatkowo stresuje zwierzę i może zacząć unikać toalety. Pamiętaj również o tym, że nie stawiamy leżanki, jedzenia i zabawek w pobliżu kuwety.

Pamiętaj! Dwie, czy trzy kuwety postawione obok siebie, to dla kota nadal jedna kuweta Dobrze, jeśli każda z nich będzie stała w innym pomieszczeniu.

Za duże zagęszczenie zwierząt

Jak sądzisz, czy w domu w którym jest 1 kuweta i 4 koty pojawią się problemy z brudzeniem? Odpowiedź brzmi: prawdopodobnie tak!

W domostwie, gdzie jest więcej niż jeden osobnik trzeba liczyć się z tym, że kocich toalet musi być więcej. Dlaczego? Ponieważ każdy z nich chce w spokoju załatwić swoje potrzeby fizjologiczne. Nikt z nas przecież nie lubi, kiedy ktoś nad nami stoi i nas popędza W literaturze często można spotkać równanie: ilość kuwet = ilość kotów + 1 więcej. Co oznacza, że osoby które mają więcej niż 3 koty, musiałby mieć ogromne mieszkania! Muszę Cię jednak uspokoić, tak naprawdę prawidłowe równanie to: ilość kuwet = ilość grup społecznych kotów + 1 więcej. W praktyce oznacza to po prostu, że jeśli Twoje 3 koty doskonale się dogadują potrzebne Ci są „tylko” 2 kuwety, a nie 4 Miła wiadomość, prawda?

Inne przyczyny brudzenia poza kuwetą

Załatwianie potrzeb poza kocią toaletą to również złożona forma komunikacji pomiędzy osobnikami. Twój kto może wysyłać ważne informacje do swoich kocich towarzyszy

Koty znaczą moczem, ponieważ:

• Wysyłają komunikat o swojej gotowości seksualnej
• Znaczą nowy teren
• Patrolują swój teren
• Walczą z innymi kotami o swój status
• Jest to reakcja na zagrożenie
• Chcą wywalczyć sobie fragment terytorium innego osobnika
• Zbierają informacje o innych osobnikach

Co możesz zrobić?

Jak już wcześniej wspomniałam, Twoim pierwszym krokiem powinna być wizyta u lekarza weterynarii. Jeśli wykluczył schorzenia związane z układem moczowym, musisz zamienić się w detektywa Przyjrzyj się dokładnie otoczeniu Twojego pupila, umiejscowieniu kuwet, żwirkowi. Czy pomiędzy Twoimi zwierzętami nie ma agresji, czy żaden z nich nie atakuje drugiego podczas załatwiania potrzeb fizjologicznych? Czy masz odpowiednią ilość kuwet?

Jeżeli wykluczysz powyższe przyczyny przyjrzyj się swojemu kotu. Może to dorosły, niekastrowany samiec, który wysyła komunikat o swojej gotowości? Być może w pobliżu Twojego domu pojawił się inny kocur i Twój pupil broni swojego terytorium? Obserwuj swojego pupila! To on da Ci odpowiedź!

Artykuł Brudzenie poza kuwetą – dlaczego Twój kot to robi? pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.

Dlaczego Twój pies tak się zachowuje?

Witajcie kochani! Dziś chciałabym poruszyć z Wami temat lęku separacyjnego u psów. Jest to zagadnienie szczególnie skomplikowane, ponieważ większość właścicieli nie wie, że ich pies ma takie zaburzenie. Spora część uważa, że pupil po prostu bardzo ich kocha i pod ich nieobecność niezmiernie tęskni. Czy Twój pies wykazuje nadmierne przywiązanie do Ciebie? Jeśli tak, zapraszam do dalszej części wpisu!

Lęk separacyjny – co to takiego?

Według definicji jest to nadmierne przywiązanie się psa do opiekuna, konkretnej osoby lub miejsca. Kiedy zwierzę zostaje odseparowane od punktu swojego przywiązania odczuwa dyskomfort i silny stres.

Co jest przyczyną zaburzenia behawioralnego?

Niestety trudno jest jednoznacznie stwierdzić co jest przyczyną takiej anomalii. Jest to złożony problem na który ma zarówno wpływ genetyka jak i czynniki środowiskowe. Nie oznacza to jednak, że każdy pies, który jest mniej odważny od razu będzie wykazywał lęk separacyjny Często na takie zachowanie wpływ ma doświadczenie jakie zdobył Twój pupil w trakcie swojego życia jest to np.:

• Zbyt wczesne odseparowanie od matki i rodzeństwa (wiele badań wskazuje, że takie osobniki są bardziej podatne na problemy związane z rozłąką)
• Przebywanie w schronisku (pies boi się, że znowu zostanie porzucony przez opiekuna)
• Złe wprowadzenie zwierzęcia do domu (nowi opiekunowie często biorą psa kiedy mają urlop i są w domu cały dzień. Kiedy muszą wracać do pracy zaczyna się problem)
• Traumatyczne przeżycie psa, gdy przebywał sam w domu (odgłosy petard, wystrzałów, alarm)

Pamiętaj jednak, że nie każdy adoptowany pies wykazuje lęk separacyjny! Wiele przygarniętych zwierzą doskonale przystosowuje się do funkcjonowania w nowym domu

Jak zachowuje się zwierzę?

Objawy lęku separacyjnego można zauważyć zarówno tuż przed wyjściem opiekuna z domu lub długo przed opuszczeniem mieszkania w którym znajduje się pies. Twój pupil doskonale obserwuje każde Twoje wyjście i nawet ubieranie się lub suszenie włosów może być dla niego sygnałem, że za chwilę go zostawisz! Jeśli dobrze przyjrzysz się zwierzęciu zauważysz subtelne (z czasem bardzo widoczne) zmiany w jego zachowaniu m.in.:

• wycie
• szczekanie
• gryzienie i niszczenie przedmiotów
• kopanie
• niespokojne krążenie po pomieszczeniu
• trzęsienie się
• ślinienie
• brudzenie w domu
• nadmierne i przesadne powitania

Nawet jeśli nie zauważyłeś odmiennego zachowania u Twojego pupila zapytaj sąsiadów Często to oni podczas Twojej nieobecności słuchają długiego wycia lub szczekania psa. Kiedy lęk nie przyjmuje skrajnej formy te wszystkie zachowania mogą pojawić się tuż po Twoim wyjściu! Skutki takiego zaburzenia możesz natomiast obserwować po powrocie m.in. poszarpane meble, ubrania, zabawki, mocz lub kał w mieszkaniu.

Czy zniszczone meble to zawsze oznaka lęku?

Nie wpadaj w panikę od razu, gdy zwierzę coś zniszczy W dużej mierze zachowania niszczycielskie są objawem nudy. Jeśli Twój pies spędza samotnie większość dnia, nie ma odpowiedniej ilości bodźców, zbyt rzadko się z nim bawisz, a spacer ogranicza się tylko to 5 minut, to zwierzę szuka sobie zajęcia. Najczęstszym objawem lęku separacyjnego jest silna wokalizacja, która pojawia się zaraz po wyjściu opiekuna i trwa przez kilka godzin. Nierzadko towarzyszą temu zachowania destrukcyjne jak drapanie drzwi lub ich okolic.

Jak pomóc zwierzęciu?

Lęk separacyjny to jedno z zaburzeń, które można zmodyfikować za pomocą terapii behawioralnej. Jeśli podejrzewasz, że Twój pupil wykazuje oznaki takiej anomalii skonsultuj się z behawiorystą To on po przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu dopasuje indywidualną terapię. Pamiętaj, że każde zwierzę jest inne i nie ma jednego schematu rozwiązania problemu lęku separacyjnego!

Artykuł Lęk separacyjny u psa – przyczyny i objawy pochodzi z serwisu Zrozumieć pupila.